Mijn Ster
Een tekst geschreven door een klasgenoot van me in het 4de middelbaar … deze is ook voorgelezen in aflevering 4 van van Doodgraag Leven. Wat deze tekst zo speciaal maakt is dat hij zal voorgelezen worden op mijn begrafenis … ooit …
Mijn ster
Soms dan kijk ik naar de nacht.
En weet je, dan zie ik alleen maar die
donkerblauwe lucht en die kilte.
Het is niet zomaar een nacht, nee, het is één groot zwart gat.
Je ziet wel kleine fonkelende sterretjes.
Af en toe schitteren ze een keer in je richting,
En dan ben je blij, dolblij, … voor even.
Je ziet die donkere nacht, zo kil en zonder hoop.
En dan hoor je dat kleine stemmetje,
Dat stemmetje dat zegt: “draai je om”
Je weet niet waarom, maar toch draai je.
En dan opeens zie je een ster, een ster die groter is,
Een ster die schittert, een ster die mooi is.
Je voelt zijn warmte, je ziet zijn warmte.
En dan besef je plots,
Dit is mijn ster.
En hoe meer je het denkt, hoe groter hij wordt,
Hoe groter hij wordt, hoe meer je het denkt.
Totdat je het niet meer kan houden en dan schreeuw je het uit,
Dit is mijn ster.
Tranen rollen over je wangen, terwijl je voelt
Dat zijn warmte ze opdroogt.
Kreten van geluk weergalmen, terwijl je voelt
Dat hij ze stil aanschouwd.
Je kijkt naar de kleuren, je proeft de geuren,
Je voelt de dag.
En in je hoofd hoor je maar één gedachte:
Dit is mijn vriend
(c) Geert