Doorgaan of Doodgaan

Omdat het voor mij niet meer beter kan, kan het voor anderen wel beter! Net daarom ben ik met mijn verhaal naar buiten gekomen 5 jaar geleden, in de hoop dat er mensen zijn die er iets aan willen veranderen. Eén van die verhalen die ik regelmatig in de aandacht (pers) heb kunnen brengen zijn de absurditeiten in onze (sociale) wetgeving. Toestanden waarbij het bijvoorbeeld voor de ene patiënt wel terugbetaald werd & voor de andere niet, al was het maar omdat je niet dezelfde soort kanker had maar wel de zelfde behandeling. Net zoals de vaak ingewikkelde administratieve procedures die je moet volgen voor het bekomen van de nodige attesten of tussenkomsten. Zo vraag ik me enige jaren af waarom je pas gehandicapt kan zijn vanaf je 21 jaar? (onder je 21 heb je wel recht op verhoogde kinderbijslag maar dan mag je nog niet alleen wonen & werken, stel je eens voor dat je door een ongeval / ziekte een ledemaat moet missen net tussen je 18 & 21 jaar … je kan pas echt gehandicapt worden vanaf je 21 jaar).  Gelukkig zijn er ambtenaren & politici die hier werk van willen maken, ik zeg dus niet dat het zo slecht is, er zijn al heel wat zaken verbeterd, maar er is nog veel werk …

Nu wat ik eigenlijk in de aandacht wil brengen, is dat ik vandaag moet lezen Verzekeraars kanten zich tegen wetsvoorstel over schuldsaldoverzekering. Een wetsvoorstel dat voor veel van mijn lotgenoten naast de hoop op een lang gezond leven , ook de hoop op een echte toekomst zou verbeteren, zonder levenslang financieel de schuld te moeten betalen van je ziekte. Helaas denken ze daar bij de verzekeringen dus anders over. Voor mij maakt het nog weinig uit, de kans dat ik genees is denk ik kleiner dan de lotto te winnen maar voor anderen kan het een wereld van verschil betekenen. Ik zie trouwens niet hoe je kan berekenen dat sommige mensen meer risico hebben & anderen niet? Weet jij hoeveel kans je hebt dat je kanker gaat krijgen of een chronische aandoening? Kan je dat  voor iedereen berekenen?  Zelfs al heb je ooit kanker gehad … een kans op hervallen is er altijd, soms veel, soms weinig … maar het ook net anders zijn, dat je nooit meer kanker krijgt, dat je nooit zal hervallen! Het zou zelfs kunnen dat jij langer zal leven dan je roekeloze buurman of buurvrouw met de auto, maar die is natuurlijk gezond … en jij niet. Ik vind het dan ook absurd dat iemand die terug een gezond lichaam heeft meer zou moeten betalen. Ik wil best begrijpen, zeker in onze tijden van crisis zoals ze zeggen, dat geld & leningen op een correcte wijze moeten worden afgehandeld, maar ergens is het fout om mensen die hebben moeten vechten voor hun toekomst & leven, die toekomst terug af te nemen of zoveel moeilijker te maken … hiervoor moeten creatievere & betere oplossingen kunnen bedacht worden!

Niet iedereen zijn genre, alles behalve … maar Type O Negative (gothic ~ metal) was voor mij in men donkere jaren zoals Michael Jackson of Madonna voor anderen was, een toevlucht in emoties, verdriet, pijn, … muziek waar ik van leefde. Nu gelukkig ben ik dat donkere kantje al lang voorbij, ik durf zelfs al terug witte kleren dragen maar het blijft een herinnering voor heel men leven, het valt men dan ook even zwaar te moeten lezen dat Peter Steele gisteren (14/04/2010) is overleden, mijn idool, één van men idolen … RIP Peter Steele … maar zoals hij ooit zelf heeft gezongen … Everything Dies …

Je voelt het al komen, zeker als je mij kent dan weet je al waar ik over ga hebben. De aarde die even beeft en de wereld die vervolgens op zijn kop gaat staan. Noem me gerust een mensenhater maar ik erger me nu al aan de berichtgeving in de media. Schrijnende toestanden, lijken die op straat liggen en voor de ogen van miljoenen kijkers thuis met een graafmachine als een hoop brokstukken in een put worden gedumpt. Het medelijden van een mens kent soms geen grenzen, de kreet om hulp verplicht je bijna toch maar eens in je portefeuille te kijken om dan te besluiten dat het koper de prijs is die je wilt betalen om je geweten te sussen. Het zijn weer harde woorden van me, ik weet het … soms denk ik dat het beter in men hoofd ook wat zou beven, zodat ik terug een beest euh mens word en deel kan uitmaken van deze wereld. Maar de essentie waar ik eigenlijk een stukje over wil schrijven is dat deze ramp ook een ergens een positieve plaats kan krijgen, in onze evolutie, toekomst … zoals ik vorige week nog op TV ergens in een reportage een man zag spreken, een inwoner die enkele jaren getroffen was door de grote tsunami maar het gelukkig heeft mogen overleven. Hij vertelde over het feit dat hij nu een gelukkig mens is, ook al was hij familie & vrienden verloren. De reden van zijn geluk nu kwam vooral door het feit dat hij nu, letterlijk, rijker is dan vroeger. Door de tsunami heeft zijn land immers heel veel steun gehad, is er nu meer structuur en vooral … er zijn minder mensen … minder mensen betekend in de eerste plaats dus ook meer eten & meer land. Het spreekwoord de één zijn dood is de ander zijn brood kan je dus wel letterlijk als waarheid aannemen. Helaas kan een mens zijn geweten ook niet uitschakelen, het idee dat we hier iedereen, alle 6 miljard mensen van een huisje-tuintje-gezinnetje kunnen voorzien is dan ook de grootste illusie die we onszelf voorhouden. Ik hoop dan ook (snel) dat wij mensen op een dag ooit gaan beseffen dat dit niet kan. De wereld is hard, heel hard maar de natuur is nog veel harder … de sterkste zal dus overleven. Ik dus niet … maar toch nog even …

Ik ben fan geworden van niets … met uitzondering van de 381 pagina’s waar ik wel fan van ben. Een stukje Facebook sociologie, het lid worden van groepen & pagina’s, alleen stel ik me er steeds meer & meer vragen bij. Vorig jaar werd ik fan van merken & producten, toen werd ik fan van personen & organisaties … vandaag word ik fan van een hoop dikke bullshit! Fan worden van je eigen frustraties & gewoontes … van de meest absurde dingen zoals je hemd dat je verkeerd hebt dichtgeknoopt tot grote ergernissen die je dagelijks moet meemaken zoal de bus die weer te laat is of je niet gelukkig bent met je inkomen. Je kan zelfs een fan worden van fan worden of van deze blog … je zou voor minder een fan worden …

Mijn conclusie? Er zijn te veel mensen met tijd te veel & nog veel meer mensen die de behoefte hebben om zich te kunnen associëren / groeperen in een virtuele samenleving … als we maar gelukkig zijn hé?

Ja, nee … ik ben er vaak mee geconfronteerd geweest de laatste weken, dagen, …ergens wou ik er ook al niet meer reageren, het heeft toch geen zin … het feit dat Rokers schreeuwen dat ze gediscrimineerd worden omdat ze hun sigaretje niet meer mogen roken in het openbaar, op café, op restaurant, … Ik heb veel begrip voor deze mensen, ik word ook steeds gediscrimineerd! Ik mag / kan namelijk niet meer werken, ik ga vroeger sterven, ik kan niet meer volop genieten door al men kleine & grote fysieke ongemakken, ik kan niet meer alles eten omwille van de  tand-problematiek die ik nu heb ten gevolge van de bestraling … ik mag zelfs geen lening meer aangaan omdat ik vroeger zou kunnen sterven en ik krijg geen hospitalisatie-verzekering omdat ik een te groot risico vorm, al was het maar dat ik mijn been zou breken. Ik kan zelf geen frigo of tv kopen op afbetaling bij de elektro-handel om de hoek! Ik word zelfs gediscrimineerd door God! Hij heeft bepaald dat mijn leven alleen mag bestaan uit miserie & kanker! Gelukkig heb ik mijn sigaretten nog hé … maar ook dat mag niet, het is namelijk net iets TE ongezond voor mij!

Daarom gediscrimineerde rokers, paf er nog ééntje … je weet niet wat je mist!

Flurk? Flurk is het beroemde hangbuikzwijn uit Mechelen, een braaf onschuldig zwijntje net zoals mijn Knorretje! Jammer genoeg moet ik vandaag vernemen dat de eigenares misschien zou overwegen om Flurk te laten inslapen mocht ze de rechtszaak verliezen …

Ik kan natuurlijk er wel inkomen dat buren of anderen het niet echt verantwoord vinden om een hangbuikzwijn op je appartement te houden maar los van de hele rechtszaak, Flurk is ook maar dat onschuldige zwijn dat alle liefde krijgt van zijn / haar baasje. Het zou dan ook jammer zijn mocht Flurk de rest van zijn dagen moeten leven met het zwaard van Damocles boven zijn hoofd … Flurk laten inslapen is dus geen optie! Daarom heb ik toch wel een beetje uit sympathie volgende Facebook groep opgericht;

Red Flurk!

Tussendoor; mijn laatste donkere bericht heeft veel reacties gekregen waarvoor dank! Niet dat de hemel nu is opgeklaard maar dankzij jullie heb ik weer terug het licht gevonden … doorgaan is dus de boodschap!

Update – Vandaag (8/12) staan we in de krant met onze groep Red Flurk!

Vandaag lees ik in de krant dat men hier in Mechelen een abortus-centrum wil openen, voor mij een nietszeggend artikel tot ik de reactie’s las van de mensen op het artikel … mensen die nog steeds schreeuwen & roepen dat het leven bepaald moet worden door God, dat we moordenaars zijn, dat we dit, dat we dat … Het zijn inderdaad moeilijke beslissingen, net zoals de discussie over euthanasie maar a.u.b. mensen toch, we leven bijna in het jaar 2010! Ik mag dan wel zelf geen vader of ouder zijn van een kind, maar ik ga er toch vanuit dat je als een kind wil dat je dit met liefde wil laten opgroeien? Natuurlijk heb je geen glazen bol die de toekomst kan voorspellen maar als je op voorhand al weet dat het financieel of organisatorisch nooit zal lukken door omstandigheden of dat je kind zal moeten leven met een zware handicap of dat het echt ongewenst is (verkrachting bijvoorbeeld) dan moet een vrouw toch wel zeker het recht hebben om een abortus te laten uitvoeren? Net zoals ik ook het recht moet hebben om mijn leven te beëindigen op elk moment wanneer de situatie 100% uitzichtloos is door ziekte of andere omstandigheden. Het leven / een leven is uiteraard iets heel kostbaar, in welke fase het zich ook mag bevinden maar als we discussie dan toch voeren, laat dan toch die God / kerk / … erbuiten? Geloof mag van mij gerust een middel zijn dat bepaalde mensen nodig hebben in hun leven maar laat het alsjeblieft nooit een doel op zich worden …

Update; Met bovenstaande schrijfsel wil ik eigenlijk vooral hebben over dat de discussie over dit soort thema’s niet ingegeven mag worden door kerk of religie, het gaat me dus niet zozeer over abortus maar over het feit dat mensen zich verschuilen achter woorden zoals God & Geloof terwijl dit een onderwerp is waar we als mensen over moeten kunnen spreken. Los van dat, persoonlijk ben ik van mening dat abortus (net zoals euthanasie) een allerlaatste oplossing moet zijn in bepaalde situaties waar in de eerste plaats een (toekomstige) moeder of patiënt zelf het recht heeft om de beslissing te nemen.

Zien, horen & zwijgen … (bijna) iedereen kent de aapjes wel! Een spreekwoordelijke uiting van hoe een mens zich in bepaalde situaties beter kan gedragen. Een punt waarop je je woorden moet inslikken & je enkel je vrije gedachten even moet beperken tot alleen gedachten. Het is me zo vaak ingegeven in men jeugd maar nee … ik heb genoeg gezwegen, het is tijd om te praten! Een frustratie die me al langer dwars zit, een beeld dat ik zie en waarvan ik denk … “mensen toch … dit gaat fout, meer dan fout …” Het gaat over onze jeugd, een mening die ik heb gekregen, beïnvloed door media & waarneming. Jongeren zijn anders, de wereld is anders, vroeger was vroeger en nu … ? We hebben de laatste decennia leren praten, leren communiceren, een vooruitgang ingegeven door technologie zoals internet & GSM. We hebben hiermee ook de jeugd leren praten & communiceren, een vrijheid gegeven die geen vrijheid meer is maar een gevangenis, een gevangenis van communicatie! Ik was ook verslaafd, een gevangene van de techniek. Het steeds moeten bereikbaar zijn, moeten communiceren & het moeten accepteren! Voor mij is dat laatste vooral de bron van kwaad, jongeren, kinderen … bijna altijd naïef & goedgelovig! Zoals Sinterklaas voor sommigen vandaag nog echt bestaat leren ze enkele jaren later al dat de wereld ook echt bestaat. Een zoektocht waar ze naar mijn mening nog niet klaar voor zijn, een normvervaging waar we vandaag als volwassen mensen al mee geconfronteerd worden, pubers die meer weten over de wereld dan hun ouders en ook al meer gezien hebben dan hun ouders. Evolutie heeft natuurlijk altijd zijn voordelen & nadelen, wij mensen zijn dan ook slim genoeg om daar uit te leren maar ergens vind ik zoals het nu is fout … ik voel me een vervreemde mens op deze aardbol, ouderwets & conservatief … dagen dat ik me afvraag of ik echt wel nog maar 25 ben of misschien gewoon eindelijk volwassen?

Kleine toelichting; woorden zoals hierboven moet ik soms van mezelf afschrijven, het is een frustratie van me over vroeger & nu, het contrast hoe kinderen van vandaag opgroeien & hoe ik zelf opgegroeid ben. Ik ben opgegroeid zonder internet, computers, gsm, dvd, mp3-spelers, gameboy, … Een enorm verschil met hoe vandaag jeugd moet opgroeien! Een afhankelijkheid voor een toekomstige generatie die we onbewust aan het creëren zijn waar we (?) vrees ik ook ooit een slachtoffer van zullen worden. Noem me een gerust een doemdenker of pessimist maar zelfs ik heb soms moeite met momenten om nog gelukkig te zijn zonder de hulp van technologie. Zelfs een deel van al de herinneringen in mijn hoofd, de leuke, de slechte … het was maar virtueel weet je …

Misschien ben ik niet alleen, ik denk het ook niet dat ik alleen ben maar ik vind er ook niets over, die mensen met een handicap zonder rolstoel. Mensen met kleine of grote medische beperkingen waar ze elke dag mee moeten leven maar die toch een stap in het leven kunnen zetten zonder afhankelijk te moeten zijn van een rolstoel. Daarom heb ik een groep opgericht op Facebook. Om een stereotiep beeld dat veel mensen hebben te doorbreken en het onbegrip van veel mensen een naam te geven.