Doorgaan of Doodgaan

Maanden heb ik moeten wachten op dat beetje warmte, die enkele zonnestralen die mij terug wat kleur zouden geven & me zouden verlossen van de kou in mijn lichaam. Wel, gekregen heb ik ze nu zeker, in het extreme zelfs! Was de winter nog een grote ergernis voor mijn gezondheid & lichaam, is de zomer dat nog meer! Aankleden kan je altijd …  uitkleden niet om het zo te zeggen … of toch niet altijd helemaal en al helemaal niet meer dan wat je aan hebt. Maar het moet  …  alhoewel dat deze periode niet altijd vanzelfsprekend is, het fysiek niveau zit zelfs bijna op een vriespunt dezer dagen.  Zweten, puffen & doorgaan … omdat het moet … nog even …

Niet van mijn gewoonte om promotie & reclame te maken maar strips zijn altijd een beetje mijn leven geweest, ook Jommeke was vroeger één van mijn favorieten … daarom een kleine moeite voor een jongen waar ik vandaag een mailtje heb van gekregen in mijn mailbox … Een stem voor de cover van Victor Smet, een 10-jarige autistische jongen & heel grote fan van Jommeke die dolgraag een prijs zou willen winnen met zijn klasje. De eerste 25 winnaars mogen namelijk met de hele klas op bezoek naar de stripstudio van Jef Nys voor de prijsuitreiking … Stemmen dus!

Bron Artikel

Even moeilijk doen, maar omdat het op Natacha haar blog (Doodgraag Leven) de laatste weken al enige keer een punt van discussie is geweest ga ik hier al even voorop op de feiten lopen, nu rond de pot draaien is ook niet mijn ding dus we zeggen het zoals het is … als ik een tijdje geen berichten op mijn blog post is dat gewoon omdat het mij niet interesseert of omdat ik er geen zin in heb, of dat nu komt omdat ik mij fysiek slecht voel of omdat ik gewoon geen ‘goesting’ heb zoals ze zeggen dat is voor mij een privé aangelegenheid, ik kan daar hard in zijn … ik heb zelfs momenten dat ik tegen mijn familie & vrienden geen woord los over het verloop van mijn ziekte en dat alleen de mensen in men heel naaste omgeving weten hoe het er voor staat. Het is ook een bewuste keuze, zeker omdat mijn ziekte snel kan evolueren (ups & downs) maar ik wil ook niet dat ik verkeerde signalen geef naar de buitenwereld. Het is een beetje zoals iedereen zou kunnen overkomen, als je morgen van de trap valt kan het ook gedaan zijn … Uiteraard wil dat niet zeggen dat ik geen respect heb voor mijn ‘fans’ , het doet me zelfs goed om al die reacties & steunbetuigingen van jullie elke keer te mogen lezen op de artikels over mijn frustraties ~ gevoelens die ik hier neerpen, jullie steun is dus zeker een hulp maar soms heeft een mens ook gewoon de behoefte van op zichzelf verder te moeten / kunnen. Maar laat het me duidelijk zijn, als het met mij op korte tijd heel hard achteruit zou gaan & het is me niet langer mogelijk om deze blog zelf te onderhouden, dan zal je dat het snelste vernemen via men ‘fanpagina’ op Facebook (denk ik)? Ik moet zelfs eerlijk toegeven dat als ‘het moment’ er bijna is dat ik daar zelfs nog geen of weinig afspraken over heb gemaakt met vrienden ~ familie. Enkel de manier waarop men begrafenis moet verlopen is ooit besproken geweest (muziek, kist, bloemen, …) maar daar is het ook bij gebleven. Ik probeer dan ook nog steeds vooruit te denken, en is het gedaan dan is het gedaan … zoals ik al eerder zei, van de trap vallen kan ook … en daarvoor hoef je niet ziek te zijn & zeker geen blog te hebben …

Dit artikeltje is ééntje dat echt persoonlijk is voor de vrienden & familie, het is zelfs een beschamend stukje omdat het over heel domme praktische probleempjes gaat in het dagelijkse leven, toch wil ik ook mijn trouwe blog lezers dit verhaal meegeven … je moet het maar ooit zelf meemaken of een gelijkaardig situatie meemaken … en ook, ik weet dat familie & vrienden mijn blog toch lezen, dus het bespaard me de schaamte om dit dom verhaal aan iedereen persoonlijk mee te delen …

Sinds een aantal weken sukkel ik dus met een irritatie & kriebelhoest, veroorzaakt door een infectie of misschien zelfs wel een klein mini letsel dat aan het groeien is rond mijn bovenste luchtwegen in de longen, hoe of wat dan ook, op mijn laatste scan van de longen was er iets afwijkend te zien maar de dokters weten nog niet wat het is, maar wat het ook mag zijn, het is vreselijk ambetant & met momenten gênant! Sta je daar bijvoorbeeld aan de telefoon … kuche kuche kuche kuch kuch kuch … wacht … kuch kuch kuch kuch kuch … zonder dat je kan uitleggen aan de persoon aan de andere kant van de lijn wat er aan de hand is of wat je wil vertellen …

Maar wat het meest gênante is, ik heb in mijn leven naast die enkele mannen …. ook een hele hoop vrouwen die voor me zorgen & helpen, het probleem is helaas dat een vrouw een vrouw blijft … beetje parfum, beetje cosmetica, … iedereen weet wel hoe dat gaat. Nu een vrouw geeft natuurlijk ook wel al eens sneller een knuffel, een kus bij het begroeten, … of kijkt mee over je schouder wanneer je gefascineerd bezig bent of aan het klungelen. Daar schuilt dan ook mijn grote probleem! Zeker in een omgeving binnen, in tijden waar we de vensters nog niet kunnen openzetten zorgt dit er wel eens voor dat ik het wat benauwd krijg, dat ik het iets moeilijk heb om naar lucht & zuurstof te happen, zeker wanneer ik dan omgeven wordt door integrerende bloesems & scherpe geuren die jullie meedragen op je huid & kleding.

De vraag is dan ook, dat de mensen in mijn leefomgeving daar wat rekening mee kunnen houden, het is echt niet slecht bedoeld maar wanneer je dus in mijn gezelschap bent zou ik iedereen willen vragen om een zekere afstand te bewaren, zeker wanneer we niet buiten zijn. Jullie parfums, geuren, cosmetica, … ontnemen me echt soms een hap naar zuurstof waardoor ik een kort benauwd gevoel heb, ik zeg nu niet dat iedereen minstens steeds een meter afstand van me moet gaan houden maar probeer de begroeting, knuffel, … beperkt te houden & als ik bezig ben met iets, geef me een beetje ruimte … met jullie geurtjes is echt niets mis … adembenemend zelfs

Hier zit ik dan … onder een parasol … in men strandstoeltje … met zicht op een helder blauwe zee en een parelwit strand met palmbomen …

Naast mij staan enkele verfrissende drankjes en op de achtergrond klinkt er een Lounge muziekje …

… dat allemaal bij een aangename warme temperatuur van net geen 30 °C … mmmmm

Maar Helaas … het is -2 °C, koud, kil & donker … nog even verderdromen dan maar ….

Eerst en vooral, voor iedereen een Gelukkig Nieuwjaar!

Voor mijn nieuwjaarsbrief is het nog een beetje te vroeg, maar ik wil toch al iedereen die deze blog leest (en niet leest) alvast bedanken voor de steun die ik afgelopen jaar heb mogen ontvangen! Het zijn niet alleen de lieve woorden van jullie die me blij maken maar het hele idee erachter, dat vreemde mensen die ik nog nooit hebben gezien toch (bijna) dagelijks hier even een woordje komen neerpennen als reactie op al de onzin die ik uitkraam. Ik beloof jullie alvast nog een jaartje met nog meer onzin maar misschien toch ook met een positiever verhaal, ook wil ik de lezers aanspreken die misschien niet alleen interesse hebben in hoe ik me emotioneel voel / denk maar ook hoe ik er medisch voor- of achteruit op ga. Ik ga dus vanaf nu, te beginnen met week 1, proberen een wekelijkse samenvatting te schrijven over hoe mijn week er medisch / fysiek uitzag, een kort dagboek ook voor mezelf waar ik op kan terugblikken of oorzaken in kan zoeken als het eens slechter gaat. Maar goed, ik dacht het het kort te houden! Tot na de kater!

Een tussendoortje voor de mensen die benieuwd zijn naar men muziek-smaak, ik heb geprobeerd alle liedjes die iets in mijn leven betekenen eens op een lijstje te zetten, mocht je mij toevallig kennen van die ene slow op die fuif van weet-ik-niet-meer en ik heb ons liedje er niet tussen gezet … sorry!

Maar voor wie dus geïnteresseerd is : mijn muziek

Het is nog vroeg maar als men wensen uitkomen dan zullen de komende dagen op wieltjes verlopen! Ik hou jullie op de hoogte! Alvast een prettig Kerstfeest voor iedereen! En laat het jullie smaken vanavond of morgen; en vooral, geniet even van de gezellige sfeer in deze stressvolle dagen! 

Vandaag was ik toevallig de 999.999 ste bezoeker en had ik toch wel zeker de grote jackpot gewonnen! Weeral trouwens, elke dag ben ik overal de 999.999 bezoeker, voor het geluk geboren zou men zeggen! Net zoals ik vandaag het bericht kreeg dat ik moet opletten voor pedofielen die mijn foto’s komen stelen op Facebook en ik binnenkort ga moeten betalen voor het gebruik van MSN of dat mijn groen MSN figuurtje de kleur rood gaat krijgen en dat Hotmail al mijn emails gaat wissen als ik dit bericht niet doorstuur naar minstens 50 mensen! Wel, ik heb ook gehoord dat je mijn blog moet doorgeven aan zeker 1000 mensen en als je dat niet doet dat ik ga doodgaan …

Dus aan iedereen, geef het adres http://www.hoaxer.be aan iedereen door of ik ga sneller dood! Hoe meer bezoekers ik heb, hoe langer ik leef

Volgende week donderdag is het weer zover, een staking van de NMBS. Het mag dan wel vakantie zijn voor de schoolgaande mensen maar ook voor mij is het een stukje vakantie. Mijn vriendin heeft namelijk ook een week vrijaf omdat ze op een school werkt dus voor ons is dat een week dat we eens kunnen weggaan. Ik had zelfs al gepland om mijn chemo te verhuizen naar een week later zodat ik me zeker goed zou voelen en we volop kunnen genieten van ons weekje samen. Echt concrete plannen hadden we nog niet maar we als het goed weer was zouden we een dagje naar Gent of Hasselt gaan, samen wat winkelen, gezellig eten … en heen & weer met de trein … behalve op donderdag dus … gelukkig zijn er belangrijker dingen in ons leven om van wakker te liggen