Doorgaan of Doodgaan

Goed, slecht, goed, slecht … nee goed! Vandaag gaat het goed! Heel goed … actief, levendig … maar dat zal ook wel komen door de liters cola die in mijn lichaam zitten … maandag zal het andere koek euh drank zijn … beetje transparant zodat ik beter onder de scanner zichtbaar ben, nu hopen dat ze mijn verborgen schatten niet vinden die ik stiekem verstopt heb … een archeoloog zou dagen bezig zijn met het onderzoeken van mijn lichaam, op zoek naar die ene tumor! Maar zoals je kan lezen … het gaat dus goed met mij vandaag toch …

Wie weet? Het gaat me al enkele dagen niet zoals het moet … een wrang gevoel, pijn, … dan weer niet, dan weer wel … een uitstap Leuven ben ik nog niet van plan deze week, die moet ik volgende week al 2 keer doen … een week nog … dat moet lukken …

Hoe gaat het met mij? Goed, héél goed … tot begin deze week. Eén nacht die van mij een wrak maakte, onverwacht … een glazen bol had het niet beter kunnen voorspellen. Een tumor, ééntje maar … die mijn herfstvakantie wil verbrodden en wat lastig komt doen door eens goed tegen mijn ribben en spieren aan te drukken. Een pijn die zich uitstrekt van de hals, nek tot ergens in het midden van men ruggengraat over de schouder. Leuk is anders maar wat kan je er aan doen? Wat pijnstillers … een vervroegde chemo start … Het maakt ook van mij terug een twijfelend persoon. Vorige week zag ik de leeftijd van 30 jaar al voor mij, nu twijfel ik of ik wel Kerstmis ga halen. Pijn betekend immers dat het gegroeid is … maar ik wil niet groeien, alleen ouder worden …

update ; Vandaag (06-11) ben ik opgestaan met een positief gevoel & de pijn is ook minder … al die kaarsjes & positieve berichten van jullie doen me dus zeker goed! Nog even volhouden en wie weet ben ik dan terug een gezond mens

Doodgraag Leven? Ja … dood-graag! Het leven is voor mij elke dag meer doods, geen ritme, geen dagelijkse activiteiten, geen fut … depressief? Nee niet depressief! Innerlijk zit ik vol leven! Echt leven en niet dat doodse leven van vandaag. Helaas is er die frustratie, dat ongemak & pijn die je bij elke handeling moet ondervinden. Mensen vragen ook steeds hoe het met me gaat? Bedoelen ze dan fysiek, medisch of emotioneel? Medisch gaat het goed ja, emotioneel ook maar fysiek? Gevangen in een lichaam dat meer wil, meer … en meer! Een meer dat steeds minder is of waar ik mij te moe voor voel. Zelfs die simpele dingen in het leven maken me me moe. Rechtstaan? Naar de ijskast gaan? Een maaltijd klaarmaken? Moe moe moe moe … en nee slapen helpt niet. Het is een lichaam dat moe is, een geest, niet de verpakking want die ligt al elke dag gemiddeld 9 tot 10uur in bed. Frustraties … tijd om na te denken … moe & koud … maar doodgraag!

Leuven heen & terug, dat krijgt de man in het loket van het station van Mechelen te horen, een retourtje dus. Het zou een idee kunnen zijn voor een dagtrip van de NMBS; dag naar UZ Leuven. Anders dan anders is het vandaag een korte trip, geen scanners, geen speciale onderzoeken. Bloed trekken, uitslag, pillen & wegwezen om als de tijd er nog is snel eens door het centrum te passeren voor een drankje, ijsje of pannenkoek. Terug thuis wacht mij dan de grootmoeder die elke week met plezier mijn proper gewassen kleren komt brengen. Vervolgens start het aftellen naar maandag waar ik me als volleerd pillenpakker overtuig van de start van een nieuwe chemo sessie

Voor mensen die nieuw zijn op de blog en nog niet mee zijn in het verhaal van de ‘chemo pillen’, het is een vervolg van mijn oude blog.