Doorgaan of Doodgaan

Een rode stip, met potlood euhm nee … met de computer hier in Mechelen, maar de verkiezingen zijn dus weer op komst, vrijdag zat er dan ook mijn kiesbrief in de brievenbus. Ook voor mij is dit weer een periode van alertheid, politiek is altijd een interesse geweest, maar geen thema waar ik bewust over praat. Je loopt namelijk snel het risico om mensen tegen de borst te stuiten en in eindeloze discussies te gaan over het wel dan niet. Een echte politieke voorkeur heb ik trouwens niet, zeg maar alle kleurtjes van de regenboog, een beetje wit, roze, geel, rood, groen, blauw, zwart Er is geen partij die volledig bij mijn ideologie aansluit, ik stem dan ook altijd anders, actueel op de thema’s van het moment. Een meeloper zeg maar … toch zijn er thema’s die voor mij belangrijk zijn, zoals het recht op euthanasie, recht op abortus, gelijke rechten voor alle mensen (homohuwelijk bijvoorbeeld) & een volledige scheiding van kerk & staat en zelfs ja … een confederale staat, dezer dagen een heel actueel thema. Een linkse & rechtse mengelmoes dus. Ook de problematiek in onze gezondheidszorg, justitie, economie, milieu & energie etc. vind ik belangrijk. Over sommige punten heb ik zelfs soms extreme opvattingen, ik hou niet van grijs zeg maar … ofwel is het wit, ofwel is het zwart voor mij, alleen een mens blijft een mens, het verhaal & de emoties die daarbij horen maken het vaak grijs voor velen. Zo vind ik het bijvoorbeeld niet kunnen dat bepaalde asielzoekers bij wijze van spreken er hier echt van profiteren maar ik vind het ook niet kunnen dat sommigen in alle miserie op straat moet slapen. Helaas zijn beide er, wat moet je daar dan van denken? Net zoals kernenergie, uiteraard is groene stroom mooi & en zeker de toekomst, maar ik wil natuurlijk ook wel elke dag mijn computers 24/24u laten draaien, net zoals de airco, mijn plasma TV, … Net zoals ik vind dat mensen die bewust gezondheidsproblemen hebben opgezocht (rokers, alcoholiekers, …) geen (minder) rechten moeten hebben op tussenkomst door onze sociale zekerheid, maar trek je dan weer de grens? Ik heb in mijn jeugdjaren ook regelmatig een sigaretje opgestoken & heel wat liters bier verzet. Het blijft dus allemaal wat grijs, perfectie of evenwicht bestaat niet. Het is een steeds afwegen van ons mens zijn. Ik stem dus wel voor mezelf, daar geloof ik tenminste in!

Je mag kiezen, een baby of een hulpbehoevende bejaarde … oei, het is een 25 jarige jongeman … vanboven zitten ze gelukkig nog allemaal op een rijtje maar het is mijn grootste schaamte, buitenkomen op publieke plaatsen in het gezelschap van mensen. Ik laat alles vallen wat ik kan laten vallen (messen, vorken, lepels, …), de snot & slijmen lopen uit men neus alsof ik nooit heb geleerd wat een zakdoek mag betekenen, mijn eten valt de helft van de tijd naast mijn bord omdat ik niet meer goed kan inschatten hoe groot mijn hap mag zijn. Om nog maar te zwijgen over de slijmen die soms spontaan uit mijn mond lopen of de etensresten die in mijn baard hangen te bengelen. Nog even & mijn vriendin moet terug mijn papje opwarmen & zorgen dat mijn slabbetje goed rond mijn nek hangt. Af en toe laat ik ook nog eens geurige winden, hevige boeren en kijk ik de mensen scheel aan met een scheve smoel waar gelukkig nog enkele resten in te vinden zijn van mijn schots & scheef gebit. Uiteraard heeft het me lekker gesmaakt zeg ik met volle overtuiging tegen de kelner wanneer hij / zij mijn bord komt halen dat nog overvol ligt omdat het eten weer eens niet wou binnen geraken, te droog was of omdat ik me plots slecht voelde. Ook de plas water (drank) op tafel kan ik niet spontaan verklaren, het liep uit men neus weet je … het is dus gelijk de echte, de enige echte Kim, welkom op restaurant Kim!