Even moeilijk doen, maar omdat het op Natacha haar blog (Doodgraag Leven) de laatste weken al enige keer een punt van discussie is geweest ga ik hier al even voorop op de feiten lopen, nu rond de pot draaien is ook niet mijn ding dus we zeggen het zoals het is … als ik een tijdje geen berichten op mijn blog post is dat gewoon omdat het mij niet interesseert of omdat ik er geen zin in heb, of dat nu komt omdat ik mij fysiek slecht voel of omdat ik gewoon geen ‘goesting’ heb zoals ze zeggen dat is voor mij een privé aangelegenheid, ik kan daar hard in zijn … ik heb zelfs momenten dat ik tegen mijn familie & vrienden geen woord los over het verloop van mijn ziekte en dat alleen de mensen in men heel naaste omgeving weten hoe het er voor staat. Het is ook een bewuste keuze, zeker omdat mijn ziekte snel kan evolueren (ups & downs) maar ik wil ook niet dat ik verkeerde signalen geef naar de buitenwereld. Het is een beetje zoals iedereen zou kunnen overkomen, als je morgen van de trap valt kan het ook gedaan zijn … Uiteraard wil dat niet zeggen dat ik geen respect heb voor mijn ‘fans’ , het doet me zelfs goed om al die reacties & steunbetuigingen van jullie elke keer te mogen lezen op de artikels over mijn frustraties ~ gevoelens die ik hier neerpen, jullie steun is dus zeker een hulp maar soms heeft een mens ook gewoon de behoefte van op zichzelf verder te moeten / kunnen. Maar laat het me duidelijk zijn, als het met mij op korte tijd heel hard achteruit zou gaan & het is me niet langer mogelijk om deze blog zelf te onderhouden, dan zal je dat het snelste vernemen via men ‘fanpagina’ op Facebook (denk ik)? Ik moet zelfs eerlijk toegeven dat als ‘het moment’ er bijna is dat ik daar zelfs nog geen of weinig afspraken over heb gemaakt met vrienden ~ familie. Enkel de manier waarop men begrafenis moet verlopen is ooit besproken geweest (muziek, kist, bloemen, …) maar daar is het ook bij gebleven. Ik probeer dan ook nog steeds vooruit te denken, en is het gedaan dan is het gedaan … zoals ik al eerder zei, van de trap vallen kan ook … en daarvoor hoef je niet ziek te zijn & zeker geen blog te hebben … 
Hoi Kim,
Ik begrijp dat je wil reageren op sommige opmerkingen die verschenen zijn op de blog van Natacha.
Het lijkt wel alsof jullie publiek bezit geworden zijn en dat is heel spijtig.
Ik kan mij best voorstellen dat er tijden zijn dat je met niemand over je ziekte wil praten, dat je geen zin of energie hebt om iets neer te schrijven op deze blog.
Het is dan ook aan ons, lezers, om daar respect voor op te brengen.
Het is niet onze taak om om kritiek te uiten !
Heel veel liefs !
Annick uit Essen
Dag Kim,
het verloop van een blogg is in in werkelijkheid een on-line dagboek.
Over het reilen en zeilen, over het ziek zijn. Een Reis of zoveel andere doelstellingen.
Wie zijn dagen -gezond of ziek – zijn iedere dag het zelfde?
Het zou een heel monotoon verhaal worden.
Een blogg is een onderwerp tussen auteur en lezer.
In een forum ga je in dispuut met andere lezers.
Ik heb er mij ook aan bezondigd.
Ik was zo op mijn ziel getrapt.
Natacha geeft zoveel.
Die stilte is haar recht.
Dat vraagt respect.
Gelukkig ben jij harder en trek je grenzen.
Wat gaat er nu door Natacha heen?
Het leven is niet fair en iedereen voelt verdriet anders aan.
Soms en daarin heb je gelijk Kim doe je de deur toe voor anderen.
Dat is een recht waar niemand inspraak bij heeft. En dat is gebeurd op die mooie blogg van Natacha.
Sommige nemen de draad van haar ziekte proces over.
Hou je taai Kim. Op je eigen tempo vernemen we wel iets over jou.
Groetjes Roos
Hey Kim,
Even moeilijk doen??????
Op de feiten vooruitlopen??????
Voor mij doet gij geen van de twee ge laat ons op een propere manier weten waar het op staat en dat is meer dan wat iemand ook maar van u mag verlangen, zo blijft ge MISSCHIEN hen die denken dat jullie publiek bezit zijn een stapje voor .
Jij, Natacha of Maria zijn ons bloggers niks verschuldigd en als één van jullie om welke reden dan ook stopt met schrijven dan is het aan ons om daar op een fatsoenlijke manier mee om te gaan.
Kim hou u goed hé ,ook nog groetjes aan Anneke en uw ma
Noella
lieve kim
wat een wijze woorden
veel sterkte
jij hebt meer verstand dan al die bloggers van natacha samen
veel sterkte en moed
Hoi Kim,
ben blij met jouw reactie, want die kan ik alleen maar steunen. En hard vind ik ze niet, wel duidelijk.
Bloggen, mailen, smsen, twitteren, netloggen, facebooken, name it…het geeft ons de mogelijkheid om boodschappen op eigen maat de wereld in te sturen. Maar blijkbaar schept het ook verwachtingen.
Eens er mee begonnen, verwachten mensen dat er op geregelde tijdstippen weer wat nieuws te lezen valt. Ongeacht of de blogger daar zelf zin in heeft, tijd heeft, zich fysiek onwel voelt, …
Als dat niet het geval is, vinden sommige mensen het zelfs vervelend en uiten ze kritiek. Misschien zijn jullie hun enige verzetje?
T’is een beetje dubbel, enerzijds geven die nieuwe media ons vrijheid, anderzijds tasten ze deze vrijheid ook aan, zeker als we ons verplicht gaan voelen om de content up te daten.
Ik lees jullie blogs ook op mijn ritme, dus vind ik het maar logisch dat jullie, de eigenaars van deze blogs, zelf bepalen of en wanneer er iets op zal verschijnen.
Ik vind het persoonlijk al erg knap dat jullie al die ups & down zo open met ons delen.
Dus Kim, Maria, Natacha dank jullie wel!
warme groet en dikke knuffel,
Suzy
hoi kim,
persoonlijk vind ik ook dat jullie ons niets verplicht zijn. maar iedereen heeft het recht op een eigen mening en ook om die te uiten, zelfs als dat kritiek is (je kan nooit de hele wereld tevreden stellen). je kan daarmee akkoord gaan of niet en ook dat mag je uiten, maar iemand anders veroordelen vanwege zijn mening vind ik fout. zou zeggen lieve bloggers laat iedereen zijn eigen ding doen en tis aan kim, maria of natascha om er commentaar op te geven.
wat jou blog betreft, ik kijk altijd uit naar een berichtje en hoop dat het, met kleine of grote tussenpauzes, nog een hele tijd doorgaat.
grts
marre
Beste Kim,
Ik ben blij dat je soms zo’n juiste blik en idee hebt op de feiten. Ik hoop dat je juiste ingesteldheid je zal helpen om vooruit te kijken. Ik wens ook voor jou dat er een dag komt dat de dokters zeggen : we hebben je ziekte onder controle. Hopelijk doet het mooie weer deugd aan zowel je ziekte als aan je gemoedstoestand. Dus Kim…heel veel sterkte toegewenst!
Groetjes, mimi
Dag Kim,
Ik kan me alleen maar aansluiten bij wat je zegt.
Groetjes,
Maria
Waren ze allemaal maar zo verstandig als jij , het moet langs beide kanten geen verplichting worden
Wens jullie alle drietjes het beste toe en natuurlijk een superwarmeknuffel uit maasmechelen , liefs Lili
Hey Kim, ja, ik heb er niets aan toe te voegen, zoals jij alles zo goed kan verwoorden.
Ik wil je alleen nog heel veel mooie momenten toewensen, liefst met zo weinig mogelijk pijn.
Groetjes, Karine
Hey kim,
Ik kom hier wel vaker lezen wilde nu toch ook graag eens reageren. Je doet er goed gaan de mensen alvast in te lichten over hoe jij er tov staat!! Meer dan gelijk heb je, jammer dat niet iedereen dat gewoon uit zichzelf snapt. Heel erg jammer wat er aan het gebeuren is op de blog van natascha, dit kan helemaal niet de bedoeling zijn!!!
wij blog lezers mogen al blij zijn dat jullie na de uitzending nog willen laten weten hoe het met jullie gaat. Ben er ook van overtuigd dat er al bij al nog veel meer mensen zijn die met de juiste gedachten willen weten hoe het verder met jullie gaat!
groetjes cindy
Lieve Sufferd,
Mijn dappere toch. De Don Quichot of Robin Hood in jou zal er toch altijd blijven éh? Wat ben ik toch fier!
Maar laat het me duidelijk zijn, als het met mij op korte tijd heel hard achteruit zou gaan & het is me niet langer mogelijk om deze blog zelf te onderhouden, dan zal je dat het snelste vernemen via men ‘fanpagina’ op Facebook (denk ik)?
En laat dit maar een belofte zijn: jouw lezers zullen altijd wel op de hoogte worden gehouden van de toestand, ook wanneer jij het niet meer kan, in zoverre wij dat beslissen en willen (yep, de koppigheid van u is lekker besmettelijk
)
En als ge geen goesting hebt om dingen te vertellen? Dat ge gelijk hebt! ‘k Had niets verwacht van uw koppige zelve (oh en ook hier druipt de fierheid ervan af hoor ^^)
En tot slot,
Kus vanop afstand! ^^