Het is te laat, voorbij, ik heb het verknoeid, vergald, verkl**t … het is weg, voorgoed! Maar wat … wat is weg? Wat had ik? Ik had … we gaan een lijstje opsommen
- een schoon job met veel toekomst …
- een bijna gezond lichaam …
- meer als 100 vrienden … al dan niet virtueel … maar goed, ik had veel aandacht en geen moment rust …
- een turbulent leven vol ups & downs, al dan niet dronken of in een roes van …
- weinig geld maar ik had dan ook niet veel nodig …
Maar wat heb ik nu?
- geen job, wel op papier nog, maar fysiek kan ik het werk niet meer aan …
- een ongezond lichaam, ik twijfel soms hoe het komt dat ik eigenlijk nog leef …
- minder als 10 vrienden, allemaal echte vrienden weliswaar maar het is toch anders … populair zijn is verslavend moet ik toegeven …
- een rustig & stabiel leven, de enige ups & downs die ik nog ken zijn mijn gezondheid die af en toe plat ligt door de chemo …
- veel geld … nee dat is ook niet waar, iets meer als vroeger ja maar ik heb wel veel meer nodig, al dan niet om mezelf gelukkig te maken …
Maar kan het ook positief? Tuurlijk … de moed niet laten zaken, de wanhoop niet nabij … voor al dat lijden heb ik er ook goede dingen bijgekregen!
- een nog meer fantasierijke geest & die nog elke dag een stukje bijleert van het leven …
- een bijna stress-loos leven, alleen als ik het mezelf aandoe …
- al bijna 5 jaar onafgebroken vrije tijd voor mezelf …
- ….
Punt … ik vind geen 4de positieve punt, een vijfde ook niet … jullie kunnen er vast 100 opsommen maar dat gaat niets veranderen … het is te laat … mijn levende leven is voorbij … ik overleef, gelukkig met wat ik heb … maar met minder dan ik had, accepteren zal ik het dus nooit … zoals een mens op aarde, maar dan zonder mensen …
Goede avond Kim,ma jong toch,t’ is moeilijk hé,maar je maakt toch maar elke dag mijn dagje goed , en ja ik ben een van die virtuele die je niet kan missen.
Verlies toch je hoop niet .
Kim toch.
Meer 100 vrienden? nu niet meer, en wij dan allemaal?
Je bent beter met goeie kennissen dan slechte vrienden niet waar???
Komaan Kim je niet laten ontmoedigen man.1dag met ne keer is moeilijk genoeg.
Lieve groet.
Ingrid verdonck
Hallo Kim
Zelf heb ik ook al 2 jaar tijd voor mij zelf wat ik vroeger nooit kende
maar toch pluk ik elke dag een nieuwe dag ook gaat het niet altijd even goed
elke dag kijk ik op je blog en moet je bewonderen hoe mooi je het altijd kan uiten
groetjes
Het is mijn overtuiging dat vrije wil een illusie is.
De meeste dingen in je leven kies je niet maar overkomen je.
Verliefd worden, gelovig of ongelovig zijn, gezond of ziek zijn, wat je graag lust, etc. , allemaal zaken waar ratio of vrije wil geen vat op hebben.
Het dient tot niks achter het stuur zitten van een wagen te zitten als er geen benzine in zit of als die op de bodem van de zee staat.
Toch kan er plezier in beleefd worden. Met wat fantasie wordt het een tijdmachine of een ruimteschip.
Op het ticket van het leven staat geen vervaldatum en het vertelt ook niks over de inhoud over het verloop ervan. Er word niks beloofd.
Een ontmoeting of een zogezegd toeval kan een wending brengen in het leven dat nooit te voorzien of te verwachten was, en waarmee je dan verder moet.
Voorbeelden zijn er genoeg. Je moet het nieuws maar volgen en je ziet er dagelijks.
Een optelsom maken van wat je hebt en vergelijken met wat je had is iets wat vaker wordt gedaan.
Frederik van Eeden heeft in ‘De kleine Johannes’ op magistrale wijze het verlies beschreven dat het kind lijdt dat volwassen wordt.
Frustraties over wat niet kan zijn, of wat verloren is. Het is des mensen.
Het is goed om te lezen dat je positieve gedachten plaatst naast de negatieve dingen.
Er schemert wel wat ironie in door, maar zo kennen we ondertussen wel.
Overleven is leven. Je kan niet een beetje zwanger zijn.
Elke gedachte die je hier neerschrijft, elke opmerking die je maakt, elke observatie die je met ons deelt zijn er het bewijs van.
Fysiek ben je wellicht zwakker dan vroeger.
Minder vrienden ? dat durf ik te betwijfelen…
Het hangt er maar vanaf hoe je vriendschap wil omschrijven.
Een mens op aarde, zonder mensen….
Misschien zijn we dat wel allemaal…, maar weet dat elke keer dat je hier in het rond schopt er echo’s zullen volgen die niet altijd overeen zullen stemmen met wat je roept.
Er zijn tal van mensen die met je begaan zijn en dat wat graag willen aantonen.
Accepteren moet je niks, rebel blijven….
De zogenaamde ‘gezonden’ de ogen blijven openen.
Dat is nog is een job, of eerder een missie.
8- ))
Dag Kim,
mijn hart bloedt.
Ik wou en zou niet meer reageren op je blog nadat ik de leiddraad was in de grove verdenking die ik uitte van je Anneke aan het adres van Maria ivm de spellings problematiek.
Openlijk heb ik mij nog niet verontschuldigd ook aan je adres niet.
Bij deze doe ik dat nu.
“sorry”.
Ik was zo kwaad dat mensen doodzieke mensen kwetsen en dan onder de norm van een begeerde naam …je Anneke.(Misverstand!!)
Maar nu Kim….. ik begrijp je frustratie en verdriet maar men kan en mag nooit verdriet aan elkaar meten.
Je gaat waarschijnlijk dood maar wie ben ik nu om mijn verdriet te verstoppen.
Ik heb verdriet voor u mijn zoon mijn man en mijn dochter.
We kunnen alleen maar aanvaarden maar weet dat je woede ons enorm veel verdriet geeft.
Denk aan shana en Kevin,
Annick….,
de vele mensen die de kans niet kregen afscheid te nemen van het leven.
Ik ben gezegend met mijn gezondheid.
Maar wat is ze mij nog waard als ik straks een zoon mijn man en mijn dochter verliest.
Soms mag je kwaad zijn maar je moet moed houden voor de mensen die wel van je houden.
Daar hoor ik bij Kim
Roos
Vroeg of laat komen we allemaal te laat, de vraag is alleen, wat doen we in de tussentijd?
Kim…….
Gij hebt niks vergald,verknoeid of verkl**t , te laat is het wanneer het helemaal voorbij is en het is niet voorbij Kim.
Het leven moet geleefd worden en voor velen is dat een strijd en het mag gezegd worden gij zijt ne zware strijd aan’t leveren het feit dat gij zo jong zijt maakt het alleen maar erger ….gestart om het leven te ontdekken hebben ze u al veel afgepakt nog voor ge het volop hebt kunnen beleven,en hoe graag ik het zou willen ik kan dat niet veranderen
Kim ik hoop dat gij weet dat gij voor veel mensen iets betekent ,door aan het programma mee te werken ,door op deze blog ons uw gedachtengoed mee te delen ,door gewoon Kim te zijn of voor welke andere reden dan ook ……..maar nog meer hoop ik Kim dat ge gemoedsrust gaat krijgen over hetgeen u overkomen is ik denk dat dit belangrijk is
Kim hou u goed hé,
Noella
Hoi,
Gelukkig nieuwjaar! Toch enige commentaar (en ik weet waarover ik spreek). Het is natuurlijk allemaal waar wat je schrijft, je bent er niet op verbeterd, je hebt zoveel verloren, en er bitter weinig voor terug gekregen. Over die vrienden zou ik me niet zoveel zorgen maken, echte vrienden kunnen we toch allemaal op één hand tellen. Die 100 vrienden zullen nu ook niet allemaal zulke goede vrienden geweest zijn, en geloof me, je was op een leeftijd waarop sowieso veel verandert, inclusief vrienden.
Verder maakt het je alleen maar ongelukkiger om altijd maar te denken in termen van vroeger/nu… Het zorgt ervoor dat je je alleen maar concentreert op het negatieve, en zelfs de weinig schone dingen niet meer kan zien. Vergeef me als ik ernaast zit, maar eigenlijk denk ik dat je depressief bent, en als iemand daar het ‘recht’ toe heeft, dan ben jij het wel. Hier ben ik weer, ga praten met iemand, zorg dat je je donkere gedachten kan delen met iemand, het lucht je echt op, en je zal minder het gevoel hebben er alleen voor te staan. En misschien word je er wel een ‘gelukkiger’ mens door, ik ben er zelfs zeker van…
Ondanks alles probeer er toch de moed in te houden kim!Maar ik kan je wel begrijpen.En wat die vrienden betreft,ben jij echt niet de enige hoor.Maar beter één goeie vriend dan massa’s vrienden waar je niet veel aan hebt.
Het ga je goed in 2010 Tim!
Niet de moed laten zakken,je hebt te veel mensen om je heen,die daar verdrietig van worden……………
Kim, jaag ons nu niet weg… je hebt dan wel geen oogcontact of zelfs lijfelijk contact met ons, maar
zeggen dat je minder dan 10 vrienden hebt … verdomme Kim, jij raakt zovelen onder ons, en ik denk dat wij allemaal tot jouw vriendenkring behoren, of waartoe dient deze blog anders ????
Denk je dat we sensatie zoeken ? Denk je dat wij allemaal geen verdriet of problemen hebben ???
Het leven draait niet om jouw alleen Kim, jij voelt dat je onrecht is aangedaan door je ziekte, maar
we worden daar allemaal mee geconfronteert, je moet de mensen koesteren die zoveel voor je betekenen, je hebt ze nog hard nodig…
Jij bent een depressie nabij, en daar kom je niet alleen uit, een depressie is mogelijks nog erger dan die kanker, doe er iets aan Kim !!!!!
Luc heeft het hierboven allemaal zo goed omschreven, ik werd er even stil van…Kim, wij hebben het allemaal zo goed voor met je !!!
Kop op man, herpak je !!!
Hallo Kim
Ik volg je al maanden en heb respect voor je, hoe je alles handlet. Ik woon in nederland en zoals je wel zal weten, is het programma van belgie overgenomen uit nederland. Ik moet wel zeggen dat jullie 3en jullie weblog goed bijhouden. Ik weet uit mijn omgeving dat jullie heel veel fans hebben, als je dat zo mag noemen. Ga zo nog heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel lang door en je krijgt steeds meer fans. Kom op, doe ons een plezier en ga zo verder!!!!!!!!!
hey maat
(of medemens, of zoon van m’n vriendin, of hoe je mij ook graag lezen wil…)
Je schrijft zo ontzettend eerlijk. Je leven dwingt je geest tot inzichten die je op jouw leeftijd eigenlijk niet hoort te hebben – maar wat maalt iemand eigenlijk werkelijk om wat ‘hoort’, toch? Je bent wie je bent, en je bestaat hier en nu in dit moment. Het ene moment staan de tranen in je ogen, het andere moment schijnt je lach er desondanks toch door en voor zover ik merk, heb je gelukkig ook af en toe zo’n prachtig moment waarin je geluk onverstoord overeind staat – ik wou ook dat de tijd stilstond dan. Misschien is het wel zo, Kim. Misschien staat dan de tijd stil, vroeg, laat, ooit. Misschien is de verte van de weg op de foto bovenaan je blog, exact dat. Ik hoop het. Voor jou, voor mij, voor ons allemaal.
Beroemd zijn kan best verslavend werken, misschien, ik ben er tegelijk erg bang van! Onderhand zing ik in een bandje en je weet maar nooit… Brr, ik krijg bij het idee de kriebels in alle richtingen: die illusie is immers ook maar dat. Je hoort erbij, beroemd of niet. We zijn allemaal één groot wij. Ken je ‘Icon’ van Daan? ” Tof nummer, steengoede tekst. Zoek het mss eens op als je daar zin in hebt of een verveeld moment kent. http://www.youtube.com/watch?v=WjNUJSuV42k (echt, probeer es, ik denk echt dat je het goed zal vinden en de ‘solo’ tovert vanzelf een glimlach – nu ja, toch op mijn snoet.)
Ik ga je wissen op facebook. Wat jou betreft, lees ik je toch liever hierzo en je kan me – mocht je dat willen – bereiken. Hetzelfde voor je prachtige zusje. Ik erger me ook blauw aan dat blauwe smoelenboek soms. Mijn lijst is nog geen tiende van de jouwe en zelfs naar mijn aanvoelen staat er teveel volk op. Mocht jij om je eigen reden mij daar willen houden, laat het me dan gewoon weten.
“Kop op” heeft geen zin. Niets wat ik kan zeggen heeft zin. Zo slim ben ik onderhand al wel. Of misschien toch niet, want ik lul toch maar wat. Omdat ik ook niet ‘niets’ wil zeggen: je bent mooi zoals je bent. Je hebt je waarde in dit universum en dit hele bestaan heeft je nodig. Om te bestaan. Niet om ‘niet dood te gaan’. Ik geloof niet in ‘de dood’ alsof het een allesomvattend einde is, dat weet je van mij. Misschien is dat ook maar gewoon mijn manier om het gemis van wie ik liefheb in die dood, te aanvaarden. Mijn geloof heeft niet meer of minder waarde dan een ander. En dat is heel wat. Ik weet alleen dat je pijn hebt, pijn die niemand ‘verdient’. Pijn die onrechtvaardig voelt. Een onmacht zo vreselijk diep en dat soort pijn… ik wou dat ik hem de wereld uit kon helpen, net als jij en velen met ons – maar dat kunnen we niet. Ik dank je sowieso, dat je het probeert op jouw manier, want vooral dat, vind ik in jouw blog beschreven. Kim: je invloed, op z’n minst, blijft bestaan.
Talloze mensen passeren in jouw leven en onder invloed van een woord, een blik, een traan of lach van jou, zeggen en doen zij allerlei dingen waarmee ze weer anderen beïnvloeden tot allerlei daden, enz. Soms kom ik mensen tegen en denk ik: “bah, die invloed kan toch niet goed zijn voor ons?” Wat jou betreft, voor zover ik je ken en lees: bedankt. Ik weet zeker dat ‘wij’ – en dus ook jij (naar mijn mening, waarvan ik geloof dat je hem op z’n minst zal respecteren) – dank zij jou, een klein beetje meer ‘genezen’.
Dat geeft jou geen nieuwe toekomst, geen ander verleden… Maar toch, m’n medemens, weet dat je belangrijk voor ons allemaal bent, zoals je bent.
Groetjes,
B.
Lieve Kim,zo mooi verwoord wat je voelt wat je denkt. We hebben gemakkelijk praten he…. Een ding weet ik zeker…en dat is…dat jullie veel intenser leven dan de meesten van ons. Ik bewonder jullie. Meer dan jou sterkte en moed toewensen kan ik niet. Pluk de dag en geniet . Veel liefs Marleen x
Dag KIm,
Je kent me niet maar ik ken jou via je ma. (Ik ben een buurvrouw)
super wat jij neerschrijft.
af en toe raap ik de moed bij elkaar om het te lezen. Zeker wanneer je mama iets op haar FB zet.
De reactie van Luc is ook top !
Ik kan begot nog veel van jullie leren.
Ik heb het grote geluk gezond te zijn (tot nog toe en voor zover ik weet) maar jandorie zit ferm in de knoei met mijn innerlijk, gevoelens etc…
Niks in vergelijking met wat jullie doormaken, wat jij doormaakt.
En toch is het voor mij soms verdomd zwaar de moed vast te houden om door te gaan.
Chapeau voor wie je bent, hoe je denkt, wat je doet..
Ook aan die Luc die zo’n mooie dingen en de realiteit zo goed weet te omschrijven…
Kim, ik ben er vast van overtuigd dat je nog steeds 100(den) vrienden hebt, maar misschien gewoon stille vrienden die niet altijd weten wat gezegd, maar wel meeleven met jou.
Het beste,
Veerle