Ik stop … met denken? Een stille wens in mij, net dat wat ik al die jaren heb geleerd. Dat je moet nadenken voor je iets doet, een omgekeerde wereld vandaag … zoals een filosoof zou zeggen, ik denk, dus ik besta, is het voor mij ik denk, dus ik doe niets … omdat ik denk, denk over elke stap in mijn leven, de nadelen, de voordelen, … zo veel denken dat ik niets meer durf & niets meer doe … een verslaving, denken … stoppen is de boodschap … helaas, ik denk dus ik kan niet stoppen …
Ja, dat zou ik ook willen ,stoppen met denken,maar hoe doe je dat.
Daarom heb ik mijn strijkplank mijn piekerplank genoemd,maar ook dat help mij niet.
probeer er een leuke week van te maken en denk alleen aan leuke dingen deze week.
lieve groetjes
Tinne
Dat is het moeilijkste wat er is. Al lukt het me nu en dan om gewoon te zijn. Misschien moet(mag)je er gewoon zijn, mag je er zijn met wat je ook denkt en dat dan weer loslaten..
Veel sterkte hiermee
Ann
Denk wat je denkt – het komt vanzelf
maar voel ook wat je voelt
vooral als je (al is het maar een beetje)
heel even intens gelukkig bent!
*straalt daarmee hopelijk wat van haar eigen vreugde-in-het-moment jouw (en dat van wie het ook nog leest) hartje in*
PIEP, dag Kim, stoppen met denken, ………mmm toch nie helemaal he, stelde voor da ge tegen Anneke …georgette ga zeggen allee, da gaat nie he, ze zou der wa van denken ze…..
kom op man, denk……….aan de mooie dingen die er zijn voor je, al is het zo moeilijk en versta ik dat je ook automatisch gaat denken aan de nie goeie dingen …….
samen porberen we postivo te zijn, ja doen we het???? kom op, jij kan het zeker, ikke doe mn best
dikke knuffels
culimieke
Laat je mij weten als je DE formule gevonden hebt? Neem gelijk een patent op je uitvinding, rijk zal je worden, stinkend rijk;-)!
Hey Kim,
Ik versta wat jij bedoelt je zou het in uw koppeke is efkes rustig willen hebben maar Kim t’is omdat ge met zoveel emoties zit die ge nog ni allemaal een plaats hebt kunnen geven dat het denken voor u soms te veel wordt
Ik val in herhaling wanneer ik schrijf dat ik niet weet hoe ik zou reageren moest ik mij in uw situatie bevinden maar ik denk nog altijd dat het voor u een goede zaak zou zijn als gij iemand zou vinden waar ge voluit over al de dingen waar ge mee bezig zijt (en dan bedoel ik de dingen die voor u moeilijk zijn) kunt praten er zijn mensen die u daar echt mee kunnen helpen t’is misschien efkes zoeken maar toch ………ik zeg het nog maar eens ik hoop dat ge rust vindt over hetgeen u overkomen is en Kim t’is ni omdat ge iets een plaats geeft dat ge er niet kunt tegen vechten maar het zal de strijd toch gemakkelijker maken
Sorry voor de preek hé ik hoop echt dat ge de donkere gedachten een beetje in de positieve richting kunt draaien , probeer u goed te houden hé
Voor u en Anneke warme groetjes,
Noella
Hoi Kim,
Je staat in de startblokken van het leven en je wil gaan lopen langs vele wegen maar er is een muur en je weet niet precies waar die staat.
Je staat in je startblokken en naast jou vertrekken lopers , renners maar ook wandelaars.
Soms vertrek je uit die startblokken en loop of ren je hard mee met de anderen.
Dan weer keer je terug en weet je niet wat je precies moet gaan doen. Lopen, rennen, in de startblokken blijven, op de muur afgaan met rechte rug en opgeheven schouders , wandelen en de andere lopers aanmoedigen…naar je startblokken terugkeren, je in en uit positie plaatsen en diep nadenken…
Je zoekt heel erg en je denkt hierbij enorm veel na.
ik denk ook dat zoals Noella schrijft een professioneel vertrouwenspersoon enorm kan helpen gewoon door er te zijn en te blijven en door te luisteren naar jou op een betrokken manier maar niet zoals familie of vrienden of Anneke dat kunnen doen.
familie en vrienden of anneke zijn teveel emotioneel betrokken en ga jij ook sparen waardoor je niet alles kwijt kan bij hen.
gewoon mijn idee
veel groeten
pascale