Je voelt het al komen, zeker als je mij kent dan weet je al waar ik over ga hebben. De aarde die even beeft en de wereld die vervolgens op zijn kop gaat staan. Noem me gerust een mensenhater maar ik erger me nu al aan de berichtgeving in de media. Schrijnende toestanden, lijken die op straat liggen en voor de ogen van miljoenen kijkers thuis met een graafmachine als een hoop brokstukken in een put worden gedumpt. Het medelijden van een mens kent soms geen grenzen, de kreet om hulp verplicht je bijna toch maar eens in je portefeuille te kijken om dan te besluiten dat het koper de prijs is die je wilt betalen om je geweten te sussen. Het zijn weer harde woorden van me, ik weet het … soms denk ik dat het beter in men hoofd ook wat zou beven, zodat ik terug een beest euh mens word en deel kan uitmaken van deze wereld. Maar de essentie waar ik eigenlijk een stukje over wil schrijven is dat deze ramp ook een ergens een positieve plaats kan krijgen, in onze evolutie, toekomst … zoals ik vorige week nog op TV ergens in een reportage een man zag spreken, een inwoner die enkele jaren getroffen was door de grote tsunami maar het gelukkig heeft mogen overleven. Hij vertelde over het feit dat hij nu een gelukkig mens is, ook al was hij familie & vrienden verloren. De reden van zijn geluk nu kwam vooral door het feit dat hij nu, letterlijk, rijker is dan vroeger. Door de tsunami heeft zijn land immers heel veel steun gehad, is er nu meer structuur en vooral … er zijn minder mensen … minder mensen betekend in de eerste plaats dus ook meer eten & meer land. Het spreekwoord de één zijn dood is de ander zijn brood kan je dus wel letterlijk als waarheid aannemen. Helaas kan een mens zijn geweten ook niet uitschakelen, het idee dat we hier iedereen, alle 6 miljard mensen van een huisje-tuintje-gezinnetje kunnen voorzien is dan ook de grootste illusie die we onszelf voorhouden. Ik hoop dan ook (snel) dat wij mensen op een dag ooit gaan beseffen dat dit niet kan. De wereld is hard, heel hard maar de natuur is nog veel harder … de sterkste zal dus overleven. Ik dus niet … maar toch nog even …
Goede avond,heb ooit een film gezien waar ook teveel mensen op de wereld waren ,de oude mensen mochten een wens doen en daarna werden er koekskes van gemaakt. aan mij zullen ze veel werk hebben hoor.
Wel ik ben bijna aan de koekskes tijd,en nu denk ik weer aan die film.
Het is zoals met de auto’s alle auto’s zijn er teveel behalve de mijne.
maak er een leuk weekend en zorg goed voor jezelf en Anneke
Tinne
Dag Kim,
Het zijn inderdaad schrijnende beelden,….wij hebben het geluk hier te zijn geboren maar wel met een ziekte. Wij hebben bijna alles wat ons hartje begeerd.
Ook begrijp ik dat we het niet overal even goed kunnen hebben. Er is nu éénmaal moeder natuur,en als die niet zorgt voor vele slachtoffers,dan zijn het wel de oorlogen die vooral aan het mensendom te wijten zijn. Soms niet door de gewone mensen zoals jij als ik maar al die grote mannen,die bovenaan de piramide staat.
Moest heel de wereld nu eens 1 euro storten voor Haiti dan zou dit toch ook al een groete hulp zijn of niet?
Weet je,dit jaar wil ik nog iets doen voor het goede doel,centjes inzammelen voor mensen met KANKER en hun omgeving….maar soms vraag ik me af hoe durf je dat? Het is al de ene actie na de andere actie om geld in te zamelen voor een goed doel.Meestal met bekende mensen als boegbeeld….hoe kunnen wij daar tegen op?
We kunnen nog uren schrijven over die dingen,maar laat ons misschien tevreden stellen met het feit dat we er nog zijn,een huis boven ons hoofd hebben en doen wat we kunnen om iemand te helpen,iemand graag te zien enz…..
Zorg goed voor jezelf Kim en heel veel groetjes van ons uit Roeselare,
Maria
xxx
Dag Kim,
Ge zit er helemaal op , ik heb gisterenavond naar Vrankx gekeken het ging over Haiti voor de aardbeving amaai om ziek van te worden (sorry voor de woordspeling)
Ik heb nadien zelfs de bedenking gemaakt dat deze ramp voor de overlevenden ginder toch nog iets positiefs kan hebben nl dat de mensen daar fatsoenlijk gaan geholpen worden want om heel eerlijk te zijn we hoorden het wel is zeggen Haiti is een arm land maar voor de meeste onder ons stopt het dan , ik maak mij hieromtrent geen illusies wij gewone mensjes kunnen daar toch niet veel aan veranderen ze …….. dit zijn problemen die er niet op één, twee,drie gekomen zijn of ze ooit opgelost geraken is nog maar de vraag.
Zodus Kim ik ben helemaal met u mee in hetgeen ge hierboven schrijft .Ik zou mijn gedachten over dit alles niet beter kunnen verwoorden.
Hou u goed,
Noella
Hallo Kim,
Ook ik begrijp wat je wil zeggen.Raar of egoïstisch ?
Dat denk ik niet.
Wat kan ik jou wensen…??
Toch wens ik jou een fantastisch 2010 waar mooie en goede momenten de bovenhand halen.
Ik volg sinds de afleveringen op tv waren,jullie blog hier.Ik ben steeds benieuwd naar jou/jullie verhalen.
Het helpt ook mij om te relativeren.(ben chronisch ziek)
Hou je goed en geniet zoveel mogelijk met Anneke en de mensen die je liefhebben.
Els x
Hoi Kim,
T’is waar dat we met teveel zijn en dat niet iedereen een huisje-boompje -gezinnetje kan hebben. Te weinig plaats , te weinig middelen, teveel vervuiling.
ik zag een uitzending over haïti voor de ramp en de ontbossing was een gigantisch probleem.
er is nog maar 1 % over van de bossen ,daar waar de bossen vroeger 80 % vh eiland uitmaakten.
Mensen ontbossen als overlevingsmiddel in armoede.
nu moeten ze leven en eten, dus nu halen ze de bomen neer.
Ondertussen is daardoor de grond onvruchtbaar geworden en kunnen ze nog minder concureren met de ingevoerde gewassen die de helft zo goedkoop zijn.
Er was ook een vrouw aan het woord die geen seks meer wou met haar man omdat ze al 9 kinderen op de wereld had gezet waarvan 1 gestorven door honger. Haar man had nog 5 kinderen met andere vrouwen.
Ook dat is een gigantisch probleem ; dat mensen kinderen maken om ‘sterker ‘ te staan tegenover andere etnische groepen die ook al met teveel zijn of omdat ze het woord volgen van God.
Naar de kinderen zelf, individueel wordt niet gekeken, wel naar de grootte vd groep. met meer zijn we sterker.
Zo kan het niet verder.
groeten,
pascale