Het is al ‘even’ (6 daagjes) stil op men blog maar dat is eigenlijk geen slecht nieuws, dat wil zeggen dat mijn gedachten ook even tot rust zijn gekomen … het waren de afgelopen weken dan ook fysiek & vooral emotioneel vermoeiende weken voor mij, een winterdipje zeg maar … gelukkig zie ik de zon nu af en toe terug schijnen en dat geeft me wat rust, ook is mijn agenda stilaan terug aan het vollopen waardoor ik terug wat perspectief zie in hoe ik dag moet rondkomen en geen redenen meer heb om de donkere gedachten & wegen te bewandelen van de ziel. Stilvallen is helaas niet mijn bedoeling, maar het tempo zal misschien wat minder hevig zijn … tijd om te herbronnen zeg maar …
Archief van January, 2010
Even Rust
30-01-2010Stop
24-01-2010Ik stop … met denken? Een stille wens in mij, net dat wat ik al die jaren heb geleerd. Dat je moet nadenken voor je iets doet, een omgekeerde wereld vandaag … zoals een filosoof zou zeggen, ik denk, dus ik besta, is het voor mij ik denk, dus ik doe niets … omdat ik denk, denk over elke stap in mijn leven, de nadelen, de voordelen, … zo veel denken dat ik niets meer durf & niets meer doe … een verslaving, denken … stoppen is de boodschap … helaas, ik denk dus ik kan niet stoppen …
Als de Aarde Beeft
15-01-2010Je voelt het al komen, zeker als je mij kent dan weet je al waar ik over ga hebben. De aarde die even beeft en de wereld die vervolgens op zijn kop gaat staan. Noem me gerust een mensenhater maar ik erger me nu al aan de berichtgeving in de media. Schrijnende toestanden, lijken die op straat liggen en voor de ogen van miljoenen kijkers thuis met een graafmachine als een hoop brokstukken in een put worden gedumpt. Het medelijden van een mens kent soms geen grenzen, de kreet om hulp verplicht je bijna toch maar eens in je portefeuille te kijken om dan te besluiten dat het koper de prijs is die je wilt betalen om je geweten te sussen. Het zijn weer harde woorden van me, ik weet het … soms denk ik dat het beter in men hoofd ook wat zou beven, zodat ik terug een beest euh mens word en deel kan uitmaken van deze wereld. Maar de essentie waar ik eigenlijk een stukje over wil schrijven is dat deze ramp ook een ergens een positieve plaats kan krijgen, in onze evolutie, toekomst … zoals ik vorige week nog op TV ergens in een reportage een man zag spreken, een inwoner die enkele jaren getroffen was door de grote tsunami maar het gelukkig heeft mogen overleven. Hij vertelde over het feit dat hij nu een gelukkig mens is, ook al was hij familie & vrienden verloren. De reden van zijn geluk nu kwam vooral door het feit dat hij nu, letterlijk, rijker is dan vroeger. Door de tsunami heeft zijn land immers heel veel steun gehad, is er nu meer structuur en vooral … er zijn minder mensen … minder mensen betekend in de eerste plaats dus ook meer eten & meer land. Het spreekwoord de één zijn dood is de ander zijn brood kan je dus wel letterlijk als waarheid aannemen. Helaas kan een mens zijn geweten ook niet uitschakelen, het idee dat we hier iedereen, alle 6 miljard mensen van een huisje-tuintje-gezinnetje kunnen voorzien is dan ook de grootste illusie die we onszelf voorhouden. Ik hoop dan ook (snel) dat wij mensen op een dag ooit gaan beseffen dat dit niet kan. De wereld is hard, heel hard maar de natuur is nog veel harder … de sterkste zal dus overleven. Ik dus niet … maar toch nog even …
Medisch Dagboek – Week 1
11-01-2010Beloofd is beloofd, mijn wekelijks dagboek dat ik vanaf dit jaar ging schrijven, een saai medisch schrijfsel over wat ik deze week allemaal heb mogen beleven, een letterlijke greep uit mijn leven voor mezelf & anderen om af en toe te kunnen terugblikken hoe ik medisch evolueer van een ziek mens naar een doodziek mens of wie weet … een gezond mens 
Nu omdat het de eerste keer is en ik niet wil verzeilen in een ongestructureerde lijst van samenhangels ga ik de zaken onderverdelen in 4 delen;
- Alledaagse Klachten : Dit zijn de ongemakjes van elke dag, zaken waar ik mee heb moeten leren leven en waar weinig of niets aan te veranderen valt. Meestal blijven deze ongemakken redelijk stabiel
- Opvallende Klachten : Uitschieters, zaken waar ik anders weinig of geen last van heb maar die plots een mij een stuk meer pijn of ongemak bezorgen
- Nieuwe Klachten : Dit zijn nieuwe elementen in mijn medisch dossier, dingen die ik nog niet eerder heb voorgehad!
- Verdwenen Klachten : Het positieve element in dit dagboek, kwaaltjes die even verleden tijd zijn of definitief onder controle zijn!
Nu we structuur hebben dan ook maar meteen terzake!
Medisch Dagboek – Week 1
Afgelopen week was het een chemo week, dat wil zeggen dat ik 5 dagen lang (ma-vr) elke ochtend & avond mijn chemo pil (Vepesid) moest nemen. Dit is dan ook meteen de ‘zwaardere’ week in de behandeling die ik volg. Een week van zinloosheid, vermoeidheid, beperkte eetlust, …
- Alledaagse Klachten : Vermoeidheid, iets meer als normaal maar niet dat ik men bed of zetel moest opzoeken; Beetje tandpijn, ze brokkelen nu éénmaal af … om jullie een beter beeld te geven, volgende week misschien een foto van mijn gebit; Stijve kaakspieren, maar dat is een kwaaltje ten gevolge van de bestraling enkele jaren terug, niets aan te doen; Dwangmatige dromen, maar dat is eerder iets voor de psycholoog alhoewel het ook zou kunnen als bijwerking van men chemo; Darmflora die wat verstoord is door de chemo, gelukkig niet zo erg deze keer; Dubbelzien, wennen zal het nooit maar goed … en tenslotte … veel kou & stijfheid door het Marie-Bamberger Syndroom, net alsof ik met momenten last heb van reuma
- Opvallende Klachten : Even vreesde in het begin van vorige week voor een herhaling van de stekende pijn in schouder & rug maar het bleef beperkt
- Nieuwe Klachten : Nee
- Verdwenen Klachten : Nee
…
Te Laat
09-01-2010Het is te laat, voorbij, ik heb het verknoeid, vergald, verkl**t … het is weg, voorgoed! Maar wat … wat is weg? Wat had ik? Ik had … we gaan een lijstje opsommen
- een schoon job met veel toekomst …
- een bijna gezond lichaam …
- meer als 100 vrienden … al dan niet virtueel … maar goed, ik had veel aandacht en geen moment rust …
- een turbulent leven vol ups & downs, al dan niet dronken of in een roes van …
- weinig geld maar ik had dan ook niet veel nodig …
Maar wat heb ik nu?
- geen job, wel op papier nog, maar fysiek kan ik het werk niet meer aan …
- een ongezond lichaam, ik twijfel soms hoe het komt dat ik eigenlijk nog leef …
- minder als 10 vrienden, allemaal echte vrienden weliswaar maar het is toch anders … populair zijn is verslavend moet ik toegeven …
- een rustig & stabiel leven, de enige ups & downs die ik nog ken zijn mijn gezondheid die af en toe plat ligt door de chemo …
- veel geld … nee dat is ook niet waar, iets meer als vroeger ja maar ik heb wel veel meer nodig, al dan niet om mezelf gelukkig te maken …
Maar kan het ook positief? Tuurlijk … de moed niet laten zaken, de wanhoop niet nabij … voor al dat lijden heb ik er ook goede dingen bijgekregen!
- een nog meer fantasierijke geest & die nog elke dag een stukje bijleert van het leven …
- een bijna stress-loos leven, alleen als ik het mezelf aandoe …
- al bijna 5 jaar onafgebroken vrije tijd voor mezelf …
- ….
Punt … ik vind geen 4de positieve punt, een vijfde ook niet … jullie kunnen er vast 100 opsommen maar dat gaat niets veranderen … het is te laat … mijn levende leven is voorbij … ik overleef, gelukkig met wat ik heb … maar met minder dan ik had, accepteren zal ik het dus nooit … zoals een mens op aarde, maar dan zonder mensen …
Is Fan Geworden Van …
09-01-2010Ik ben fan geworden van niets … met uitzondering van de 381 pagina’s waar ik wel fan van ben. Een stukje Facebook sociologie, het lid worden van groepen & pagina’s, alleen stel ik me er steeds meer & meer vragen bij. Vorig jaar werd ik fan van merken & producten, toen werd ik fan van personen & organisaties … vandaag word ik fan van een hoop dikke bullshit! Fan worden van je eigen frustraties & gewoontes … van de meest absurde dingen zoals je hemd dat je verkeerd hebt dichtgeknoopt tot grote ergernissen die je dagelijks moet meemaken zoal de bus die weer te laat is of je niet gelukkig bent met je inkomen. Je kan zelfs een fan worden van fan worden of van deze blog … je zou voor minder een fan worden …
Mijn conclusie? Er zijn te veel mensen met tijd te veel & nog veel meer mensen die de behoefte hebben om zich te kunnen associëren / groeperen in een virtuele samenleving … als we maar gelukkig zijn hé?
Even Dromen
06-01-2010Hier zit ik dan … onder een parasol … in men strandstoeltje … met zicht op een helder blauwe zee en een parelwit strand met palmbomen …
Naast mij staan enkele verfrissende drankjes en op de achtergrond klinkt er een Lounge muziekje …
… dat allemaal bij een aangename warme temperatuur van net geen 30 °C … mmmmm
Maar Helaas … het is -2 °C, koud, kil & donker … nog even verderdromen dan maar ….
Gelukkig Nieuwjaar
01-01-2010Eerst en vooral, voor iedereen een Gelukkig Nieuwjaar! 
Voor mijn nieuwjaarsbrief is het nog een beetje te vroeg, maar ik wil toch al iedereen die deze blog leest (en niet leest) alvast bedanken voor de steun die ik afgelopen jaar heb mogen ontvangen! Het zijn niet alleen de lieve woorden van jullie die me blij maken maar het hele idee erachter, dat vreemde mensen die ik nog nooit hebben gezien toch (bijna) dagelijks hier even een woordje komen neerpennen als reactie op al de onzin die ik uitkraam. Ik beloof jullie alvast nog een jaartje met nog meer onzin maar misschien toch ook met een positiever verhaal, ook wil ik de lezers aanspreken die misschien niet alleen interesse hebben in hoe ik me emotioneel voel / denk maar ook hoe ik er medisch voor- of achteruit op ga. Ik ga dus vanaf nu, te beginnen met week 1, proberen een wekelijkse samenvatting te schrijven over hoe mijn week er medisch / fysiek uitzag, een kort dagboek ook voor mezelf waar ik op kan terugblikken of oorzaken in kan zoeken als het eens slechter gaat. Maar goed, ik dacht het het kort te houden! Tot na de kater!