Zoals een kind, papa die zegt; “goed gedaan zoon!” Voldoening in je leven krijgen, trots op je werk zijn, mensen die zeggen dat ze op je kunnen bouwen, een leegte voor mij … nog één. Nu zou je je kunnen afvragen waar ik dat haal? Ik heb immers toch mijn blog, mijn fanclub, mijn vrienden … familie? Uiteraard! Maar ik wil niet dat mensen trots op me zijn omdat ik ziek ben en goed uit men bek euh toetsenbord kan lullen om het zo te zeggen. Ik wil trots zijn op men werk! Perfectie kunnen nastreven, dat steeds dat ietsje meer willen bereiken dat steeds meer onmogelijk lijkt … ik ben eigenlijk gewoon maar een man, een kind, dat leeft van dromen & illusies … Ik, die alles kan bereiken wat ik maar wil zoals ooit iemand me verteld heeft. Alleen vraag ik me af, hoe weet je wat je wil bereiken … ?
Sommigen willen rijk worden, anderen willen een mooi huis, nog anderen een grote wagen, sommigen willen eeuwig jong blijven, sommigen will de baas spreken, sommigen… willen gewoon een goede partner. Ik persoonlijk vind dat laatste het belangrijkste want als je partner je graag heeft dan is de rest bijkomstig denk ik. En das zeker iets om trots om te zijn de dag van vandaag als je al die gebroken gezinnen ziet vandaag de dag.
“dat steeds dat ietsje meer willen bereiken dat steeds meer onmogelijk lijkt” is dat dan niet wat je nu doet, de manier hoe je nu met je ziekte omgaat. alleen …. het gaat nu over ziekte en niet werk. prachtige karaktereigenschap van jou !!! misschien is het niet wat je wil bereiken of zijn maar het is wel zo. je zoekt iets waar jijzelf trots op kan zijn, en nu mag half belgie zeggen dat ze trots op je zijn als je dat zelf niet voelt doet dat er niet toe. en voor wat het waard is, ik denk dat er heel wat mensen steun vinden in jou blog is dat ook niet een vorm van “bouwen op” ? maar je moet dat natuurlijk zelf vinden
Kim, man toch….. oef wat kan ik nu weer gaan neer typen.Kim Ik ben alleszins niet iemand die trots is op zieke mensen ,wel heb ik bewondering voor de manier dat zij er mee omgaan.Perfectie kunnen nastreven zijn onrealistische doelen .Je probeert je werk zo goed mogelijk te doen want perfectie ten koste van wat allemaal kan je dat bereiken.Trots kunnen zijn op je werk dat is inderdaad een héérlijk gevoel.Maar wij als mensen zijn daar héél vaak veel te bescheiden in.Zelf’s als wij complimentjes krijgen weten wij niet altijd om er mee om te gaan.Manneke toch om in jou woorden te zeggen goed uit je toetsenbord kunnen lullen ik zou het héérlijk vinden moest ik dat kunnen.Kim zie je bij je eigen nog wel de dingen die je wel goed kan.
Je bent inderdaad maar een gewone man en die ellendige kanker verprutst voor jou het leven waar jij als jonge man recht op hebt. Ik kan je niet echt helpen kerel, ik leef gewoon met je mee en hoop dat ik een héél klein lichtpuntje kan zijn door gewoon te reageren op je blog.Groetjes Marleen f
Hey Kim
De meeste zijn mensen zijn trots op hun werk en halen er voldoening uit dat jij daar een leegte ervaart is volgens mij normaal want door jouw ziekte kan jij immers niet werken.
Daarom zal jij je voldoening in andere dingen moeten zoeken.
Het is niet omdat jij ziek bent of goed uit je bek kunt lullen dat andere trots op je zijn daar zijn wel ander redenen voor.
Iedereen heeft dromen , maar alles bereiken wat men wil lijkt mij eerder een gezegde dan een realiteit.
Denk er rustig over na Kim wat jij binnen je mogelijkheden nog wil of kan bereiken en ga er dan voor (moet met uw koppigheid toch lukken)
Ik heb natuurlijk makkelijk praten ik ben een stuk ouder dan jij en ik zit niet met kanker opgezadeld.
Probeer er de moed in te houden hé ,
Groetejes , Noella
beste kim,
elke dag opnieuw speel je sinterklaas. Sinterklaas in de vorm van wat je voor ons betekent. Door het goed lullen via je toetsenbord. Het is niet aan één iedereen gegeven om te verwoorden wat je voelt, wat je met duizenden mensen deelt is formidabel is net dat ietsje meer. Dat ietsje meer zoals een verkoper net die éné dvd-speler, net die éné computer meer verkoopt dan de maand ervoor. Maar dat zijn zaken dingen niets te zien met hoe de persoon in elkaar steekt. Misschien heeft die verkoper twee gezichten : het éné dat slaat op : ” ja mevrouw, ja meneer dat is de juiste, beste, en het super product” terwijl dat andere gezicht zegt ” oef weer ééntje weg we moeten door deze stock door maar eigenlijk trekt het op geen kl…. nee er zijn betere producten maar daarvoor moeten ze hier niet zijn. Wel kijk ik vind je dan net dat tikkeltje meer ééntje die zijn hart uitspuigt als hij iets zat is, recht voor de rap is. Zegt hoe hij het ondervind. Wel kim jij bent telkens weer dat beetje meer. komop kijk naar wat je goed kan. Er zijn duizenden dingen waarin je uitblinkt waarschijnlijk kijk jij nu net in het verkeerde archief, verkeerde bibliotheek enfin zoek het maar uit. wij dragen je alvast in ons hart. grt heidi
Beste Kim,
Je hersenen zijn weer overuren aan’t draaien !!!! Ik weet zeker dat Anneke apetrots op je is, en je ouders ook, en al je vrienden, alleen jijzelf ziet dat niet… en het is enorm jammer dat jij nooit de tijd zal kijgen om te bereiken in het leven wat je wil bereiken, maar de levensvragen waar jij nu mee bezig bent… daar doen anderen ‘n héééél leven over, of zelfs nog niet…
en dan ben ik nog ‘n onbekende voor jou !!! Jij zet me vaak aan’t denken !!! Jij bent nog zo jong… mijn bomma was 80 toen mijn eerste kindje overleed…ze kwam niet naar de begrafenis omdat ze parkinson had, toen ik haar na de begrafenis voor’t eerst zag was het enige dat ze me zei “ik heb weer diarree”… en dat is zowat het enige dat me bijblijft na al die jaren, maar jij Kim, zoveel jonger, ik ken je alleen via deze blog, maar jij zet me aan’t denken, jij hebt in mijn ogen al veel meer bereikt dan mijn bomma in 80 jaar, jij zit nog in de knop, ik wou dat ik je verder zou zien openbloeien tot een prachtige bloem, ik hoop dat je nog veel kwantiteit krijgt, ik geef die klote kanker een schop onder zijn gat!
Ben je bang om vergeten te worden Kim ??? Jouw blog maakt je nu al onsterfelijk, net omdat je zo lekker uit je bek kan lullen
liefs
Ingrid (Limburg)
Hey maat,
Ik heb geen antwoord en je vraag weegt pijnlijk, i know – ik weet ook niet wie ik ze stellen moet (en ik heb een lichaam dat voorlopig ijverig z’n werk goed doet)
But:
Je bent een mens, een kind – met al je dromen en illusies – van het heelal, zoals wij allemaal en hoe bescheiden of groots ook onze bijdrage: het bestaan heeft ons nodig en het deel dat we zijn van en voor elkaar, maakt wie we zijn en élk van ons telt. Altijd. Ik geloof dat echt. Wees dus trots op jezelf, alleen al omdát je bent wie je bent. Doe ons geen oneer aan door gebrek daaraan
Al mag het wel, er is niemand die altijd sterk kan zijn.
Universeel liefs,
B.