Waarvan blijf je leven of waarop leef je eigenlijk? De simpele uitleg is dat ik leef door te eten, te drinken en uiteraard af en toe een beetje lucht hap. Maar waar ik leef ik echt van of op? Leef ik van de aandacht, leef ik op emoties, leef ik omdat één of andere God het wil of leef ik omdat ik het wil? Je zou het bijna kunnen omschrijven als een enquête die gehouden is door één of ander tijdschrift. Jij leeft van de liefde, jij leeft door geluk en jij moet leven met ongeluk … en helemaal onderaan de tabel staat er ook nog ik leef van “ik weet het niet”. Zo zou je mijn situatie denk ik het best kunnen omschrijven. Ik weet het inderdaad niet goed meer. Als kleine jongen leefde ik van geluk & liefde, als iets grotere jongen leefde ik van dromen & toekomst, in mijn puberteit leefde ik van de emoties en éénmaal volwassen leefde ik van emoties, liefde, stress & dromen … tot ik ziek werd, toen leefde ik om te overleven. Vandaag doe ik dat nog steeds eigenlijk, leven omdat het (nog) moet, soms leef ik meer, soms minder, maar ik leef! Het is dan ook vaak het antwoord dat ik geef als de mensen mij vragen “Hoe gaat het?”, kort antwoord ik dan “Ik leef nog”. Doodgraag zelfs …
Ontroerend mooi !!!
x
Elke
Tragedie van het leven , de dood en alles ertussen.
Leven is iedere dag een beetje doodgaan.
Voor de een wat sneller dan de andere. Een feit die we zelf niet in de hand hebben. Het is zo en je kan er niets aan veranderen , hoe graag je ook wil omschommelen van het ene naar het andere.
Er “zijn” is ook voor anderen al een bron van “liefde” , geluk en tranen.
Ik wens je een gelukkig 2010 !
MOOI HOOR……………..
Inderdaad, ontroerend mooi Kim
Sterkte en warme knuffel
Linda
Dag kim.Opletten dat je niet te ver wegzakt.
Blijf erover praten.Wij luisteren.
Een goed einde jaar voor u en Anneke en uw dierbaren.
Lieve groet uit Antwerpen.
Ingrid Verdonck
Beste Kim,
Het moet vreselijk zijn om tegen een ziekte zoals kanker te moeten vechten: het is toch nog al te vaak zo een oneerlijke strijd. Dat je soms de moed verliest, lijkt me niet meer dan normaal. Hoewel het heel erg moeilijk zal zijn, hoop ik echt voor jou dat er zowel fysiek als mentaal bij momenten toch wat lichtpuntjes zijn. Bij deze wil ik ook even zeggen dat ik je bewonder om je doorzettingsvermogen. Als ik een tip mag geven? Probeer nog wat meer teksten te schrijven op je blog: daar ben je heel goed in en dat lijkt me een mooi doel! Het allerbeste gewenst, ook aan je vriendin en familie…
Dag Kim.
Blijf erover praten,wij luisteren.
Bij deze voor jou en Anneke en al je dierbaren,je mama enzv een goed einde jaar met al jullie dierbaren.
Ingrid Verdonck
Mooi stukje waar iedereen best even bij stil zou staan…
Ik leef om… Ik leef van… Ik leef door…
Ik leef om te groeien!
Jammer genoeg groeien we niet alleen door leuke, maar vaak ook door minder leuke gebeurtenissen!