Hier zit ik dan, in het donker, omgeven door luxe & warmte … slechts alleen, onder een deken, nadenkend over het leven. Het gaat niet goed, het gaat al dagen niet goed, weken niet goed. Steeds de frustratie & zin vinden in het leven. Ik heb alles al gedaan, ik weet niet meer wat doen, niets boeit me nog, niets interesseert me nog en als als … als er dan iets is dat me nog wel interesseert moet ik steeds toegeven dat ik de moeite niet meer kan opbrengen, niet fysiek, niet emotioneel … Zelfs mijn PC boeit me niet meer, een doelloos apparaat om alleen maar de eenzaamheid van de wereld te ervaren. Net zoals die simpele dingen waar elke mens behoefte aan heeft, eten, rust, liefde, … het boeit niet, het gaat me niet, het maakt me niet meer gelukkig. Het is ook geen verwijt naar anderen, mensen werken, mensen leven, mensen moeten aan zichzelf denken maar ik … ik krijg al het dubbele wat andere mensen krijgen en nog steeds, ongelukkig … omdat ik niet & nooit zal kunnen accepteren dat ik niet meer kan wat ik wil. Ik wil leven! Ik wil de saaiheid & de sleur ervaren om elke dag me op te peppen om te gaan werken & ‘s avonds moe thuis te komen, om dan van die uitzonderlijke momenten dubbel te kunnen genieten door eens uit te gaan of op vakantie. Ik wil gefrustreerd kunnen rondlopen over het feit dat ik teveel belastingen betaal, dat ik niet tevreden ben met mijn loon & dat ik mezelf te dik vind! Ik wil zijn zoals jullie … niet langer een vervreemd wezen op deze aardbol waar er alleen maar tijd is om na te denken over het leven … was ik maar dom … mensdom …
Kim toch,
Ik heb net een berichtje verzonden naar ‘De slechte Kim’ en wat lees ik nu?
. Je bent niet (mens)dom en het is misschien juist daarom dat het soms zo ‘moeilijk’ is om te aanvaarden waar je vandaag sta en gaat. Wees niet ongelukkig Kim; mensen houden van jou en willen je zo niet zien ‘lijden’. L(ei)(ij)den heb je natuurlijk zelf in handen maar jij kan die wending bepalen, die weg kiezen, die bocht uitstippelen die jij wil. Nu… uiteraard Kim, gemakkelijker gezegd dan gedaan.
Neen toch? Geen donkere gedachten in ‘In het donker’!!!. En toch kan ik je begrijpen hoor, begrijp ik je frustratie en je denkpatroon . Ik geloof dat ik eveneens zo zou gaan piekeren.
Kop op Kim
NIET opgeven hé
Dikke knuffel,
Patricia
Hoi Kim ik weet niet wat zeggen om je een beter gevoel te geven,er is wel iets wat jij kan wat ik nooit zal kunnen,jou typische manier van schrijven en overdenken.
Je hebt talenten man al eens gedacht om een boek uit te geven .Ondanks je ziek zijn kan je dan geld verdienen , je kwaad maken op uitgevers. Het boek moet niet over je ziekte gaan maar fictie zou best leuk zijn .Je eigen fantasie wereld creëren .
Schrijver zijn kan best boeiend zijn ,je kan ook klein beginnen met zo een station romannetje.
Kim Veel moed man en dom zijn is ook geen lachertje ik werk met mensen die op mentaal vlak minder begaafd zijn en hoe zij moeten boksen om in deze maatschappij zich te kunnen handhaven. Niet éénvoudig . Groetjes Marleen f.
Kim ventje toch!
Niet opgeven zelle! Er zijn toch ook nog schoon dagen om naar uit te kijken ook voor jou!
Krijg jij geen psychologische hulp in Gasthuisberg? Zoals Marleen zegt: schrijven man, niemand kan dat zoals jij, zo’n hersenkronkels man toch! Dat is waarschijnlijk “de” Kim met zijn unieke eigenschappen. Schrijven doet zo’n deugd want iedereen kan veel van zich af schrijven en dat helpt.
Hier is het ook ongezellig vroeg donker hoor, niet alleen bij jou thuis. Hier zijn we ook dikwijls helemaal alleen zonder gezelschap, niet alleen jij. En toch Kim, is elke dag er toch eentje om te koesteren zelfs als we die dag mistroostig was want die dag komt nooit nog weer. Jij hebt kwaliteiten die wij niet hebben en dat is schrijven dus…. schrijven man en kop op, morgen komt er waarschijnlijk een betere dag aan.
Veel moed en een knusse, warme avond.
Groetjes,
Vera
Dag Kim,
Begrijpelijk dat je af en toe een zwarte dag hebt. Volhouden!
rot, rot, rot zo’n periode, maar oh zo begrijplijk en toch kim zoals je zelf al ervaren hebt ….. ook dit gaat weer voorbij. alleen….. wanneer ? gewoon ff uitzittten joh. dikke knuffel
Kim, gezien hier alleen maar vrouwen reageren ( je hebt blijkbaar veel succes bij het vrouwelijke geslacht he
) toch even een korte reactie van een man. Kwestie van toch wat evenwicht te brengen. Kim, wat jij niet weet is dat je mensen beweegt door je schrijven, je zijn, je persoonlijkheid. Besef dat, dat je enorm veel kracht in je woorden legt en dat die iedereen tot denken zetten. En das iets om oprecht fier over te zijn. En ook al ben ik niet altijd met alles akkoord, het zette mij en anderen tot nadenken en das tof. Ga zo verder kerel!!
Kim, de moed niet verliezen ! Zoals reeds hierop gereageerd, je hebt talent om jouw ervaringen uit te drukken naar anderen toe. Een boek schrijven zou een mogelijks volgend doel kunnen zijn in jouw leven. Door jouw ziekte heb je echt wel een betere kijk op het hele gebeuren rondom ons, je loopt er niet zo maar aan voorbij, zoals wij allen wel veel te veel doen. Jij bent niet een persoontje dat zomaar in de massa verdwijnt. Jij zet mensen aan het denken, daardoor alleen al maak je een verschil voor de toekomst. Een toekomst waarvan jij hopelijk nog lang mag deel van uitmaken. Elke dag mijn eerste werk om te kijken of er berichten zijn van jou, vele malen verbaas je me met jouw visie (in de goede zin). Laat jouw stem verder horen en spreek of schrijf voor al deze die aan het leven voorbijrazen, het zijn mensen zoals jij die ons ervan overtuigen dat wij wel degelijk kunnen opkijken naar de jongeren van nu ! Zorg ook goed voor jezelf !
Kim,
Ik lees je tekst en ik herken dat. Niet kunnen aanvaarden dat je op die manier moet leven. Jij voelt het en wij zijn de anderen. Moeten we met goeie raad afkomen ???? ik denk het niet.
Misschien toch goed dat je het uitschreeuwt. Misschien komt er toch iets in je leven waar je weer zult voor gaan ? Dat weet je niet, maar ik lees al lang je blog en ik denk doorgaan in die slechte tijd.
En intussen heb ik het toch niet kunnen laten van iets voor te stellen.
Laat de tederheid niet varen voor jezelf
van harte
Mia
dag kim
mijn wens van mij is voor jou,dat je weer levensvreugde zou krijgen .
je bent moe geestelijk en lichamelijk ,wie zou dat niet kunnen begrijpen.
ik hoop dat de klik er terug komt en dat je alles weer een beetje de moeite vind.
veel liefs ludwina
Wat een baaldag vandaag voor jou … niks abnormaals hoor … als ik jou was zou ik dat denk ik veel vaker hebben, laat het over je heen gaan, roep en tier eens goed vandaag, maak je maar flink boos, dat kan eens opluchten, maar morgen hoop ik toch dat je, tja … nu wil ik “positiever” schrijven, maar is dat nu wel gepast ??? Kan je nog wel positief denken met alles wat je overkomt ???
Jij kan altijd zo goed filosoferen, kruip in je pen want je schrijft idd geweldig goed !!!
Ik voel me altijd zo egoistisch als ik je schrijf, voel me bijna schuldig dat ik gezond ben … maar geloof me vrij Kim, iedereen heeft zorgen en verdriet (mijn zoontje is overleden), maar toch zijn we veel sterker dan we zelf voor mogelijk houden, dus Kim, Kop Op, doe je ogen dicht en beeld je in dat al deze bloggers je optillen en dat we met z’n allen je pijn, verdriet, angst,… zullen meedragen … voel je je al wat lichter worden … Kim ik denk aan je met veel liefde, ik hoop dat ik vanuit Limburg wat warmte kan doorsturen.
Veel Liefs !
Dag Kim,
Ik vind moeilijk mijn woorden,om hier neer te schrijven. Weet dat we aan jou denken. Ook al weet ik dat dit jou niet echt kan helpen.Toch vraag ik je kop op man, probeer het!
Maria
xxx
Dag Kim,
Kan goed begrijpen dat je uzelf uitgesloten voelt tegenover de maatschappij van werkende mensen.
Jij zou je daar volop moeten inzitten.Je hebt de leeftijd daarvoor.
Niet de leeftijd waarop je moet aan een ziekte moet denken.
Wat de zin van het leven betreft:
ik heb daar ook al veel over nagedacht en ik kan maar tot 1 conclusie komen.
We zijn hier op de wereld om ons voort te planten en in die periode moeten we zien er het beste van te maken.
Wat denk jij?
Kim,
Dat gij ne denker zijt daar kan je niet naast , dat jij op jouw leeftijd veel over de zin van het leven nadenkt dat heeft natuurlijk zijn redenen en één van die reden is dat jij een gevoelig verstandig iemand bent…dat het niet goed gaat en al langer dan vandaag begrijp ik maar daar komt gij natuurlijk geen stap mee vooruit.
Kim jij weet heel goed wat u ongelukkig maakt nl dat je niet kan accepteren dat je niet meer kan doen wat je wil en wat jij wil doen zijn uiteindelijk toch maar de gewone dingen van het leven.
Kim heb jij iemand bij wie jij je hart kan luchten zonder dat je je sterk wil houden omdat je de mensen die je dagelijks omringen niet extra wil belasten?
Weet ge misschien is het nog zo’n gek idee niet om is aan het schrijven te gaan .Ikzelf kan mij meestal goed in jou gedachten vinden en ik geniet van uw schrijfstijl
Hopelijk gaat het de volgende dagen wat beter , en hopelijk blijft ge schrijven (dat kan uiteindelijk toch ook deugdoen)
Verzorg u Kim en de groetjes aan iedereen daar,
Noella XXX
Kim,als alles je heel erg tegenzit,er geen lichtpuntje wil verschijnen,moet je soms heel erg vechten om die donkere wolken te laten verdwijnen.Maar als je in jezelf blijft geloven dan is de eerste stap gezet en zal je straks kunnen zeggen,dat je ook dit weer hebt gered.Kop op!!!
Porren tegen doemdenken
December, donkere maand, donkerste periode van het jaar.
Nog even en langzaamaan keert het licht terug.
Lichtmis niet toevallig 25 december.
Heel wat mensen zijn zwartgallig in deze periode.
En wanneer het hen moeilijk gaat nog meer
Een goede tijd om herinneringen boven te halen.
Reizen naar legoland..
Vrienden
Dagen aan zee..
Frustraties met nieuwe beeldschermen…
Pannekoekenrecepten
Net als vorig jaar, terug uit het donker gat klauteren…
De lente opwachten, het licht zien terug keren…
Nieuwe plannen maken…
De chemo te lijf gaan…
De toekomst verwelkomen, welke ook..
Het wereldrecord hoogspringen verbeteren ??? kan niet..
Het wereldrecord hoogspringen indenken ?? kan wel..
fantasie is grenzeloos…
Jezelf een opdracht geven, zo wordt je baas en werknemer in je eigen onderneming…:
Een scheurkalender ontwerpen…, 365 gedachten, voorstellen,tekeningen, bedenkingen , 12 dingen te doen binnen een straal van 30km,
De Kimiaanse kalender, hoeft helemaal niet te beginnen op 1 januari…,
Dag Kim,
Ik kan hier niet veel meer aan toe voegen… kan je heel goed begrijpen, maar wij hebben goed schrijven!
Maar toch “kop op” je hebt zoveel lieve mensen rond je…
Een boek schrijven als je er zin in hebt DOEN Kim… ik zal hem zeker kopen!!!
Bedenk… eens de feestdagen voorbij zal het vlug terug lente zijn!
Dit vind ik een hele mooie spreuk:
“Ik heb leren roeien met riemen van stro, ik vorder, maar traag is soms zo mooi”
De juiste woorden vinden is heel moeilijk!!!
Ik stuur via deze mail heel veel positieve energie, kracht en liefde!
Dikke kus,
Marina
Dag Kim.
Het is even geleden,ik denk van toen je op een andere site bent gaan schrijven.enfin dit speelt geen rol.
heb je geen zin om al je gedachten neer te pennen,niet uniek zal je zeggen,ma wel terapeutis??
Weet je dit is ook een moeilijke periode he,zelf mensen die niet ziek zijn moeten in deze periode van het jaar opletten dat ze niet depri worden.
IK laat alle dagen voor jullie 3 zeker en nog zovelen anderen een kaars branden.moge de warmte je hart en gedachten verwarmen.
Ik zend je een lieve winter groet uit Antwerpen.
Verdonck Ingrid
Kim .
Steek veel licht en kaarsen aan en blijf zeker niet in het donker.letterlijk en figuurlijk.
Ingrid V
Hoi Kim,
lang geleden dat ik mij nog eens liet horen,
nu kom ik je rust toch verstoren.
En wij maar steeds komen neuzen,
en jij maar ondergaan zonder keuze.
Ik kan er in komen,
even gedaan met mooie dromen.
Tien jaar geleden het zelfde meegemaakt,
en mijn leven was niet eens gekraakt.
De kans op genezing was groot,
en je ziet ik zit nog altijd in de levensboot.
Met wel een pak betere vooruitzichten,
dus ik kan onder die enorme druk niet zwichten.
Kon ik je maar ergens een pakje moed en optimisme kopen,
ik zou er uren en dagen voor lopen.
Spijtig zijn die niet te vinden,
en zal ik andere wijsheden moeten verslinden.
Trek je op aan dit of aan dat ik rap gezegd,
enkel jij voelt het is moeilijk en het gaat slecht.
Maar pak je computer onderhanden,
en leg je schrijftalenten niet aan banden.
Je vrienden laten je zeker niet vallen,
en… straks zullen de eerste sneeuwvlokken de pret niet vergallen.
Denk aan de warmte die je nog kan en mag verspreiden,
en probeer donkere gaten en grote spoken te vermijden….
Hopelijk geeft dit een heel klein wolkje,
en krijg je nog vele stukje van heel het Belgische volkje.
Dat dan opnieuw tot een grote witte wolk mag groeien,
die je helpt om weer vele dingen te vinden die je kunnen boeien….
Toi, toi, toi,
groetjes Rita
Beste Kim
Ik begrijp dat je af en toe gefrusteerd geraakt. Je zou voor minder. Zoiets is héél moeilijk te verwerken, vooral omdat je nog zo jong bent.
Maar laat je NIET GAAN.
Probeer met al je positieve energie nog iets van je leven te maken !!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Haal het beste in je naar boven, laat je NIET zomaar gaan.
Zoek een uitdaging!!
Je kunt het, als je er maar in gelooft!
Groetjes
Ann M
Beste Kim,
Als ik dit lees dringt het tot me door hoe gelukkig we wel zijn om te veel belastingen te betalen, de sleur van elke dag te mogen meemaken.
Ik hoop dat je ondanks alles toch nog de kracht en energie vind om door te gaan en nieuwe uitdagingen te vinden.
Groetjes Inge
Held !