Misschien ben ik niet alleen, ik denk het ook niet dat ik alleen ben maar ik vind er ook niets over, die mensen met een handicap zonder rolstoel. Mensen met kleine of grote medische beperkingen waar ze elke dag mee moeten leven maar die toch een stap in het leven kunnen zetten zonder afhankelijk te moeten zijn van een rolstoel. Daarom heb ik een groep opgericht op Facebook. Om een stereotiep beeld dat veel mensen hebben te doorbreken en het onbegrip van veel mensen een naam te geven.
We leven in een jachtige maatschappij, alles moet snel en vlot verlopen en liefst zoals wij het graag willen. We ‘zien’ ook vaak wat we graag willen zien.
Beter zou ik het vinden moesten we eerst de bedenking maken dat het ‘anders zijn’ van die andere wellicht een oorzaak heeft. Een beperking is niet altijd zichtbaar voor iedereen.
Iemand die traag de trap opgaat, moeite heeft met winkelen, niet snel genoeg doorschuift aan de kassa, de straat niet vlug genoeg oversteekt…bij sommigen roept dit ergernis op.
Als iets niet verloopt zoals we verwachten, lijkt het mij best ons eerst af te vragen dat het wellicht een oorzaak zal hebben.
Hoop op meer begrip in onze maatschappij
dikke knuffel
nee Kim , alleen ben je niet ,maar wel erg jong het om nu al zo moeilijk te krijgen hé , er is een spreekwoord dat zegt ” waar je niet van doodgaat daar word je sterker van ” , zal ook voor iedereen anders zijn denk ik.
Ik vind dat jij en je Anneke het beiden heel goed doen en ik hoop dat dat jullie nog lang van elkaar mogen genieten en dat ik mag meegenieten .
Voor allebei een mooi weekend ,maak er het beste van.
Kim wordt je ook ingeent voor de Mexicaanse griep ?
Sufferd. Mijn papa en mijn broer
2 met een handicap en zonder een rolstoel. Ze leven dichterbij dan je soms denkt 
Beste Kim,
Heb de Story gelezen. Mooi verhaal, mooie foto!
Jammer dat je niet meer op het blog van VRT bent.
Ben toch blij te lezen dat het weer wat beter me je gaat.
Ondanks we minder op deze site komen, blijf ik toch ook aan u denken en vraag me steeds af, hoe zou Kim het maken.
Ik blijf duimen voor u en voor Anneke (een lief Anneke, geen kreng zoals het Anneke van Maria’s blog).
Moge jullie nog veel extra time, samen kunnen doorbrengen.
Lieve groetjes,
Nelly.