Neenee, niet te laat! Nog op tijd … Dag tegen Kanker, een dag van gele lintjes maar ook een dag zoals alle andere dagen. Kritisch ook, niet omdat ik het initiatief geen hart onder de riem wil steken maar omdat het voor mij geen dag van kanker is, maar een kanker van alle dagen. Het is alsof ik vandaag moet vieren dat ik kanker heb, vandaag krijgt mijn tumor een stukje aandacht, begrip, … meer dan de andere dagen. Kanker is daarom voor mij niet iets wat we met een dag in de aandacht moeten brengen. Het is iets waar we als jonge mensen bewust van moeten worden. Dat we een toekomst hebben die we voor een groot deel zelf in handen hebben. Een toekomst die start met een gezond leven in de ruime zin van het woord. Het is ook een discussie over wat, waarom wel & waarom niet, iets waar ik later misschien nog wel op terugkom. Maar vandaag is het voor mij vooral een dag van Doodgraag Leven, elke dag eigenlijk!
Kim,
Super schrijfsels van jou! Dag van komop tegen kanker, is niet de dag om kanker te vieren hé maar hierbij denken wij wel heel erg aan jullie en eisen dat er meer middelen vrijkomen voor de strijd tegen die ellendige ziekte.
Onze Jo heeft vandaag te horen gekregen dat hij vanaf begin oktober al moet beginnen met een reeks van 25 bestralingen, dit na zijn operatie van onlangs. Voor de operatie waren het er drie, nu… gegroeid zoals die tumor…. beginnen met 25 keer.
Héél véél liefs gewenst en geniet van het nazomertje zonder er ook een syndroom van te krijgen.
Vera
Iedereen zou eens moeten stil staan wat leven uiteindelijk betekent, ik denk dat als je je einde ziet naderen je dat ineens wel erg goed kunt beseffen.
Beste Kim, je krijgt hierbij mijn volle steun!
Mooi te zien hoe je het leven elke dag omarmt! Dikke knuff van de tante
Hoi Kim,wat heb jij een duidelijke kijk op de zaak ,moedige man je nieuwe blog is mooi,wat kan ik zeggen geniet van deze warme na zomerdag waarom ook niet .geniet er maar van op jou manier.
Sterk makende groetjes Marleen
ja Kim ,inderdaad niet een dag kanker maar elke dag , bij mijn broer is ook kanker vastgesteld , hij heeft dan ook eens een lichamelijke en geestelijke handicap bovendien wil mijn moeder van 84 jaar mijn broer blijven verzorgen , dus ook hier wacht ons een moeilijke tijd.
Tinne
Kim
Ik kom regelmatig lezen op je blog.
Meelezen/leven…..
De dag tegen kanker is een initiatief die eigenlijk nog meer in de kijker moet gezet worden.
Voor veel mensen de “ver van mijn bed show” , tot ze in de naaste omgeving ermee te maken hebben.
Jij zit er midden in !
Een geel lintje is al iets , erbij stilstaan en dagdagelijks beseffen hoe gelukkig je wel mag zijn als je gezond bent. Dan kijk je met een heel andere bril naar je eigen leven.
Blijf schrijven Kim !!
Rik
Dag Kim,
heel mooi gezegd. Inderdaad een dag om te vieren dat we kanker hebben is het zekers niet!!
Hou je goed Kim,
Maria
Fijne zondag Kim,
Het is niet die éne dag dat we met de gele lintjes en de azalea’s moeten rondgaan.
Maar voor hen die kanker hebben is er zich alle dagen doorheen slaan.
Wij als gezonde mensen,staan daar niet bij stil,maar Kim,ik blijf jou en iedereen die met deze ziekte door het leven gaat steunen in het mogelijke.
En Kim ,je bent op de weg van ” doodgraag leven”.
Probeer je eigen toekomst op te bouwen,samen met je vriendin,familie..en van ieder pietluttig ding te genieten,zoals vandaag een mooie najaarsdag.
Ik wens jij en Anneke een gezellige zondag toe,groetjes van Rita
Kim,
Hoe jij uw keiharde realiteit weer beschrijft …..een kanker van alle dagen en dus geen reden om te vieren maar een dagdagelijkse strijd die jij steeds opnieuw aangaat .
Ondertussen weten we dat elke dag “doodgraag leven ” voor u niet is wat het zou moeten zijn en toch blijf jij doorgaan .
Kim ik zou willen dat ik u kon helpen maar meer dan af en toe eens via deze blog u moed en sterkte toe te wensen is het enige dat ik kan doen
Daarom Kim , het is nog een paar dagen te vroeg maar alvast een gelukkige verjaardag maak er zondag een fijne dag van
25 dikke kussen voor u ,voor Anneke en uw moeder een dikke knuff jullie verdienen het
Groetjes , Noella
Mischien eventjes met de voetjes op de grond en beseffen dat elke ‘dag voor …’ georganiseerd wordt om die mensen te steunen die in één of ander situatie zitten. Dit relativeren lijkt me enerzijds moedig voor zij die niet beter weten en iets wat pretentieus om te relativeren voor zij die in de genoemde situatie zitten. Zelf zit ik met een heel ander ‘levensprobleem’ dan jullie maar ik heb leren te relativeren wat anderen denken . Een oud gezegde zegt: elk voelt zijn eigen zeer. Wees dan ook gelukkig als mensen zich willen inzetten, een bijdrage willen leveren of even willen blijven stilstaan bij jouw probleem…