10 jaar na het Millenium

Wie herinnert het zich nog? De Millenium bug? De Aarde dat zou vergaan? Het is ondertussen bijna 10 jaar geleden maar het voelt nog steeds aan alsof het gisteren was terwijl er zoveel veranderd is! Op 10 jaar tijd hebben ze ons opgezadeld met GSM’s, Euro’s, PDA’s, Flatscreens, DVD’s, Blu-Ray, microSD kaarten, SpongeBob & Dora ;) … 10 jaar geleden was ik nog 14, bijna 15 … toen de meisjes mij nog niet echt interesseerden en iedereen nog rondliep in een bomberjack & plateauschoenen. Ik was toen nog de slimme jongen die (kuch) studeerde en volop het internet aan het ontdekken was. Het was ook rond die periode dat ik mijn eerste echte website op het internet had en ik toen al droomde om ooit een groot computerbedrijf op te richten dat minstens even groot zou zijn als Microsoft of Dell. Het was ook een tijd dat ik nog leven had naast de PC en hobby’s had als schaken & boeken lezen. Het was immers nog de tijd dat ik voor internet naar de Bibliotheek moest en 50 bef voor een uurtje moest betalen, mijn wekelijks zakgeld! Gelukkig waren er ook die boeken, boeken & boeken. Een vreemde voorkeur had ik wel, ik zat altijd de snuffelen tussen de non-fictie en met voorkeur de parapsychologie. Ik kan dan ook met trots zeggen dat ik alle Erich von Däniken’s heb verslonden en ondertussen perfect weet hoe de vork in de steel zit met de aliens & graancirkels :P Het moet denk ik ook die periode geweest zijn dat ik ontdekte dat ik een uitzondering was op de anderen van mijn leeftijd. Ik was niet mee met de muziek van toen, ik was niet mee met de modetrends en ik was niet mee met de onderwerpen waarover werden gebabbeld. Ik was de uitzondering, de stille in de klas, de jongen die het laatst werd gekozen met de lessen lichamelijke opvoeding als er groepen of ploegen gevormd werden. Waarom? Ik weet het niet, eens een uitzondering altijd zeker? Het was ook de tijd dat ik me verdiepte in extremen, niet verwonderlijk dus dat ik enkele jaren later ook rondliep als een Gothic met spikes rond men nek & een lange leren zwarte jas …

| |

6 reacties

  1. noella schrijft:

    Dag Kim ,

    Niks verkeerd aan om de denker …, de uitzondering…te zijn t’is ni de gemakkelijkste weg maar misschien wel de boeienste
    Blij dat ik de iets jongere Kim mag leren kennen, het verbaast me niet dat jij de uitzondering was (bent)

    Groetjes ,
    Noella

  2. marleen schrijft:

    Hey Kim,waar is de tijd….het vliegt he. Toen zag er het voor mij niet zo best uit. Zware periode gehad,ben er gelukkig goed doorgeraakt. Denk er toch nog dikwijls aan. Ging toen nog door het leven als vrijgezel…(ben intussen al 5jaar gelukkig getrouwd) zo zie je maar. Daarom…pluk de dag. We zien wel………geniet van iedere dag,want het leven is geen cirkel maar een lijn. Tis vandaag die telt. Ik wens jou dan ook een fijne dag toe. Groetjes en een dikke knuffel x

  3. Romina schrijft:

    We zaten op IRC, er was DMA. Wij buitenbeentjes hadden een “veilige” plaats online. Ik had een fake leren rose jasje. Ik stond gekend voor het jasje en heb het jasje nog steeds. Het moet een grappig zicht geweest zijn, jij in je lange zwarte lederen matrix jas en ik ernaast in het rose :P Kheb nog altijd je polsbandje van toen. Zo’n tennisbandje met zo’n ster in (jaja ik was nooit goed in het Gothic gebeuren en weet die namen niet :p). Je droom om een grote site te hebben kwam toch iets of wat uit. Je kwam op het idee om vriendenboekjes online te maken en het sloeg in als een bom. Jong en onervaren, maar je deed het toch maar :) Het lijkt me nu, achteraf, dat de buitenbeentjes van toen (zoals jij & ik) het wel niet slecht doe hé nu.

    Ik heb je ergens leren kennen toen, tmoet bijna 10 jaar zijn, want ik was 16 toen ik met Kevin begon te verkeren. Lord of the Rings 1 zijn we nog gaan bekijken in de cinema :P WTF… Zelfs niet in een Kinepolis, neen. In Cinema RIALTO :p 120 Bef om binnen te mogen. Inbelverbinding, casettespelerkes, desketjes, en ja ook betalen in de bibliotheek voor zuurverdiende internettijd.

    We worden oud hé? De jeugd is echt wel rotverwend hé nu? Hoe dan ook. We did good, we mogen fier zijn :) En rond die tijd het duidelijk werd dat ik & jij & anderen buitenbeentjes waren, was het fijn jou te kennen, en jou een vriend te mogen noemen, die samen met mij buitenbeentjesdingen deed. Het is nog steeds fijn. Aaah sufferd. :) Toch, we worden oud ;)

    Kus van op afstand

    Romina

  4. martine schrijft:

    Dag Kim,

    Je weet niet zo heel veel van men jeugdjaren.Door je ziek zijn, hebben we elkaar teruggevonden.
    Dat anders zijn, zit wel een beetje in de genen:-), je zou niet willen weten hoe ik er rondliep als ik 15j was.
    De moto-rages, punk,en new-wave, de jaren met de beste muziek….Jaren zonder tv, zonder telefoon, en het ging ook allemaal, en soms nog vlotter dan nu.
    Ik was ook een buitenbeentje, en turnen was zeker men ding niet.

    Vlug je eigen weg zoeken, ook van geen vreemden.

    Je lezen(op je 7de zat je te lezen in ecyclopedies,en wist je wie de vrouw was van Rubens enz…), en passie voor het pc wereldje.

    Het heeft je veel wijsheid gegeven.

    Martine(je mama)

  5. Romina schrijft:

    And for very VERY old times sake … “herinnerd” is met een T :P haha :’) Als dat geen memorylane is ;)

    Kus vanop afstand,

    Romina

  6. roos schrijft:

    Dag Kim,

    zo veel woede en frustratie.
    Gelijk heb je…. gooi alles eruit.
    Gelukkig is de band er opnieuw met je mama.
    Blog alles van je af.
    Je lichaam zal verder steigeren maar de mentale erfenis die je ons meegeeft zal lang héél lang nazinderen.
    De nieuwe eeuw heeft inderdaad niet de gehoopte kick gegeven integendeel alles werd nog in- gewikkelder.
    Dat zal altijd zo zijn.
    De toekomst zal op electronica blijven vooruitgaan.
    Ons milieu zal blijven teloor gaan.
    De mens stuk voor stuk uitsterven.
    Gelukkig zij die geloven in de hemel.
    Of in de ruimte onder het toeziend oog van Kapitein Spock.
    Anderen verwachten te overleven op hun eigen plas zoals nu Frank De Winne en destijds in de film Waterworld met Kevin Coster.
    Ik zie mij …moest ik nog eeuwen leven als Ziza op de Apenplaneet.
    Hoewel nu lopen er ook véél apen rond die het allemaal beter weten.
    Maar daarmee ben je niet getroost denk ik.
    Je doel is lang blijven leven.
    Ik weet natuurlijk niet hoe dat voelt.
    Nakende dood.
    Ik ben dan ook een generatie verder.
    Ik heb een zoon met idem frustratie.
    Blijven bloggen Kim.
    De beste medicijn niks opkroppen.
    Vandaag is het dag tegen kanker.
    Ik denk nog meer aan jullie.

    Roos